http://jcp.khu.ac.ir فصلنامه روانشناسی شناختی - مقالات نشریه - سال 1405 جلد14 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1405/3/11 http://ndea10.khu.ac.ir/jcp/browse.php?a_id=4065&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;">هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان های ذهنی سازی، مثبت نگر و حل مسئله بین فردی بر حل مسئله اجتماعی در نوجوانان در معرض خطر اضطراب بود. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی نوجوانان در معرض خطر اضطراب مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان درمانی شهر کرمانشاه در سال 1403 بود. نمونه پژوهش شامل 80 نفر از داوطلبان واجد شرایط (بر اساس ملاک های ورود و خروج) بود که به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه درمان ذهنی سازی (20 نفر)، درمان مثبت نگر (20 نفر)، درمان حل مسئله بین فردی (20 نفر) و گروه گواه (20 نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بک (1988) و پرسشنامه حل مسئله اجتماعی دزوریلا و همکاران (2002) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین سه مداخله درمانی از نظر تأثیر بر حل مسئله اجتماعی نوجوانان در معرض خطر اضطراب تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین، درمان حل مسئله بین فردی در مقایسه با درمان های ذهنی سازی و مثبت نگر اثربخشی بیشتری در بهبود حل مسئله اجتماعی نشان داد. بر اساس نتایج، درمان حل مسئله بین فردی می تواند به عنوان مداخله ای مؤثر در ارتقای توانایی حل مسئله اجتماعی نوجوانان در معرض خطر اضطراب مورد استفاده قرار گیرد و از طریق افزایش سازگاری روان شناختی و بهبود شیوه مواجهه با چالش های زندگی، به ارتقای سلامت روان این گروه کمک کند. ازاین رو، توجه به به کارگیری این رویکرد درمانی در برنامه های پیشگیرانه و مداخلات سلامت روان نوجوانان توصیه می شود.</p> &nbsp; کیوان کاکابرایی http://ndea10.khu.ac.ir/jcp/browse.php?a_id=4032&sid=1&slc_lang=fa <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:">پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش اختصاصی سازی رویداد آینده نگر در کاهش ناامیدی و افکار خودکشی در نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون</span><span arial="" lang="AR-SA" style="font-family:">&ndash;</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:">پس آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره اول و دوم متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی </span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۱۴۰۳</span><span arial="" lang="FA" style="font-family:">&ndash;</span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۱۴۰۲</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"> بود که علائم افسردگی و افکار خودکشی داشتند. پس از انجام فرایند غربالگری و مصاحبه های بالینی، </span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۴۰</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"> شرکت کننده واجد شرایط انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (</span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۲۰</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"> نفر) و کنترل (</span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۲۰</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"> نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش در شش جلسه </span><span b="" lang="FA" nazanin="" style="font-family:">۹۰</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"> دقیقه ای آموزش اختصاصی سازی رویداد آینده نگر شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس ناامیدی کودکان (</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">HSC</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:">) و مقیاس افکار خودکشی بک (</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">BSSI</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:">) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر مختلط (</span><span dir="LTR" style="font-size:11.0pt">ANOVA</span><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:">) تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش اختصاصی سازی رویداد آینده نگر به طور معناداری ناامیدی و افکار خودکشی را در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش داد و این اثرات در پیگیری دوماهه نیز پایدار باقی ماند. یافته ها نشان می دهد این مداخله شناختی کوتاه مدت می تواند در برنامه های درمانی و پیشگیرانه در مراکز روان شناختی و آموزشی کاربرد مؤثری داشته باشد.</span></span></span></span></span></span><br> <br> <br> &nbsp; نیلوفر میکائیلی