خانم معصومه نیکبخت، پروفسور محمد نخعی، پروفسور عطا شاکری، دکتر وهاب امیری،
جلد ۱۶، شماره ۴ - ( ۱۰-۱۴۰۱ )
در این مطالعه، وضعیت هیدروشیمیایی و کیفیت منابع آب زیرزمینی آبخوان ساحلی زرآباد در جنوب شرق ایران مورد بررسی قرار گرفته است. فراوانی کاتیونها و آنیونها به ترتیب +Na+>Ca۲+>Mg۲+>K و -Cl->SO۴۲->HCO۳ است. متوسط غلظت EC و TDS به ترتیب بین ۹۲۲ تا ۷۱۴۰ µS/cm و ۵۴۵ تا ۶۴۲۶ mg/L است. تیپ آب اکثر نمونهها Na-Cl (۷۸ درصد) است و دومین تیپ غالب نیز Ca-Mg-Cl (۲۲ درصد) است. تیپ آب، شاخص Chloro-alkaline، نسبتهای یونی و موقعیت نمونهها بر روی نمودار گیبس نشان میدهد که تبادل کاتیونی (مستقیم و معکوس)، هوازدگی سیلیکاتها، تبخیریها و نفوذ آب شور فرایندهای اصلی کنترل کننده شیمی آب زیرزمینی هستند. نسبتهای یونی -SO۴۲-/Cl-، B/Cl- و Na+/Cl نشان میدهد که نفوذ آب شور با فاصله گرفتن از رودخانه رابچ بویژه در قسمتهای شمال غربی و جنوب شرقی افزایش مییابد. این میتواند منجر به کاهش کیفیت منابع آب شود. علاوه بر این کیفیت آب برای مصارف کشاورزی بر اساس برخی شاخصها مانندEC ، درصد سدیم (Na%)، نسبت جذب سدیم (SAR)، کربنات سدیم باقیمانده (RSC)، نسبت جذب منیزیم (MAR)، شاخص نفوذپذیری (PI)، نسبت کلی (KR)، نمودار USSL و Wilcox مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که حدود ۶۰ درصد نمونهها دارای کیفیت نامناسب برای آبیاری و در قسمت شمال غربی و جنوب شرقی دشت واقع شدند. حدود ۴۰ درصد نمونهها نیز دارای کیفیت مناسب برای آبیاری و در مجاورت رودخانه رابچ واقع شده است.