fa بررسی اصلاحات سنجه‌ای بر پایداری مالی در سازمان تامین اجتماعی با رویکرد مدلهای تعادل عمومی پولی و مالی پولی و مالی كاربردي Applicable هدف این مقاله بررسی تاثیر اصلاحات پارامتریک بر پایداری مالی سازمان تأمین اجتماعی به عنوان بزرگترین سازمان بیمه اجتماعی کشوراست. بدین منظور، در این مقاله از یک الگوی تعادل عمومی همپوشانی نسلی استفاده شده است. موضوع در 4 سناریو مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان می&shy;دهد که در سناریو اول، تاثیر افزایش امید به زندگی به میزان 3 سال و عدم تغییر سن بازنشستگی، نسبت مصارف به منابع سازمان تأمین اجتماعی را در حدود 2 درصد افزایش خواهد داد. در سناریو دوم، افزایش سن بازنشستگی به میزان 2 سال و کاهش امید به زندگی به میزان 1 سال، نسبت مصارف به منابع سازمان را حدود 8/0 درصد کاهش می&shy;&shy;دهد. در این حالت، سهم مصرف بازنشستگان از تولید و میزان مشارکت نیروی کار&nbsp; به ترتیب به میزان 5 و 3 درصد کاهش می یابد. در سناریو سوم، افزایش حق بیمه به میزان 2 درصد به دلیل کاهش عرضه نیروی کار، تغییر چندانی در نسبت مصارف به منابع سازمان نخواهد داد. در نهایت، در سناریو چهارم، تاثیر افزایش سن بازنشستگی و امید به زندگی به ترتیب به میزان 2 و 3 سال ، نسبت مصارف به منابع سازمان تأمین اجتماعی حدود 4/2 درصد افزایش پیدا خواهد داد.<br> <br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-size:9.0pt">The aim of this paper is to examine the impact of parametric reforms on the financial sustainability of the Social Security Organization, the largest social insurance organization in the country. To this end, an overlapping generations general equilibrium model is employed. The issue is analyzed through four different scenarios. The results show that in the first scenario, increasing life expectancy by 3 years without changing the retirement age will increase the ratio of expenditures to resources of the Social Security Organization by approximately 2%. In the second scenario, increasing the retirement age by 2 years and reducing life expectancy by 1 year will decrease the ratio of expenditures to resources by about 0.8%. In this case, the share of retirees&#39; consumption in production and the labor force participation rate will decrease by 5% and 3%, respectively. In the third scenario, raising insurance premiums by 2% will not cause significant changes in the ratio of expenditures to resources due to a reduction in labor supply. Finally, in the fourth scenario, increasing both the retirement age and life expectancy by 2 and 3 years, respectively, will raise the ratio of expenditures to resources of the Social Security Organization by approximately 2.4%.</span></span></span><br> &nbsp; اصلاحات سنجه ای, سازمان تامین اجتماعی, نسبت منابع به مصارف, مدل همپوشان Parametric Reforms, Social Security Organization, Resource-to-Expenditure Ratio, Overlapping Generations Model, DSGE Model. 32 67 http://jemr.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-898-7&slc_lang=fa&sid=1 ali siami علی صیامی alisiami2000@yahoo.com 100319475328460013109 100319475328460013109 No semnan university دانشگاه سمنان alireza erfani علیرضا عرفانی aerfani@semnan.ac.ir 100319475328460013110 100319475328460013110 Yes semnan university دانشگاه سمنان seyad mohammad mostolizadeh سید محمد مستولی زاده mostolizadeh@semnan.ac.ir 100319475328460013111 100319475328460013111 No semnan university دانشگاه سمنان