5 نتیجه برای مهارتهای حرکتی
دکتر لاله همبوشی، دکتر الهه عرب عامری، دکتر مهدی شهبازی، دکتر رسول زیدآبادی،
دوره 12، شماره 23 - ( 6-1401 )
چکیده
هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیر وابسته به حرکت بر یکپارچگی بینایی ـ حرکتی و مهارتهای حرکتی ظریف در کودکان 7 و 8 ساله بود. بدین منظور، 107 نفر از دانشآموزان کلاس اول دبستان شهرستان سبزوار بهصورت هدفمند (شرایط اقتصادی و فرهنگی یکسان، سلامت جسمانی و ذهنی و دید کامل با یا بدون عینک) انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایشی تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیر وابسته به حرکت(هر گروه 32 نفر) و یک گروه کنترل (43 نفر) قرار گرفتند. پس از برگزاری پیشآزمون، آزمودنیهای گروههای آزمایشی، به مدت 6 هفته و هر هفته، سه جلسه 45 دقیقهای به تمرین پرداختند و سپس پسآزمون در دو گروه برگزار شد. پس از بررسی نرمال بودن توزیع دادهها و همگنی واریانسها بهوسیله آزمون شاپیروویلک و لوین از آزمون تحلیل کوواریانس بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها در نرمافزار SPSS 19 استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تمرینات ادراک بینایی وابسته و غیر وابسته به حرکت بر یکپارچگی بینایی ـ حرکتی و مهارتهای حرکتی ظریف کودکان 7 و 8 ساله تأثیر معنیداری دارد؛ اما بین این دو شیوه تمرینی تفاوت معنیداری وجود نداشت. این نتایج همراستا با فرضیه حرکت نشان داد، مسئلهی مهم در رشد ادراکی و ادارکی- حرکتی توجه فرد به محرکهای بینایی در محیط بوده و وجود حرکت در تمرینات بینایی الزامی نمیباشد.
افسانه نژادغنی، محمدکاظم واعظ موسوی، صالح رفیعی،
دوره 15، شماره 29 - ( 2-1404 )
چکیده
مقدمه و هدف: ﺳﻮاد بدنی موضوعی است که در سالهای اخیر توجه پژوهشگران علوم ورزشی و بهداشت و سلامت را به خود جلب کرده است و تحقیقات برای ارتقا سواد بدنی ضرورت و اهمیت بالایی دارد. در این راستا این مطالعه باهدف اثربخشی کلاس درس تربیتبدنی مدارس پویا بر توسعه سواد بدنی دانشآموزان ۹ساله اجرا شد.
روششناسی: برای رسیدن به این هدف یک کلاس از مدارس پویا (31 نفر) و یک کلاس بهعنوان گروه کنترل (34 نفر) بهصورت هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. برای ارزیابی سواد بدنی از ارزیابی کانادایی سواد بدنی استفاده شد که سواد کلی بدن و همچنین زیرمجموعههای رفتارهای روزانه، دانش و فهم، شایستگی بدنی و انگیزه و اعتمادبهنفس را ارزیابی میکند.
یافتهها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد برای متغیر رفتار روزانه (506/0=p) و دانش و فهم (052/0=p) تفاوت بین دو گروه معنادار نیست؛ اما این تفاوت بر شایستگی بدنی (010/0=p) و انگیزه و اعتمادبهنفس (01/0=p) و نمره کل سواد بدنی (001/0=p) معنیدار است. با این حل همه متغیرها از پیشآزمون تا پسآزمون در گروه تجربی بیشتر از گروه کنترل پیشرفت داشتند.
نتیجهگیری: در حالت کلی نتایج این مطالعه تأثیر مثبت مدارس پویا را بر سواد بدنی تأیید کرد که لزوم توجه به فعالیتهای مدارس پویا را آشکار میکند؛ و نتایج آن میتواند در مدارس و مهدکودکها کاربرد داشته باشد.
حسن علیخانی، سمیرا نظیری نیلاش، آسیه میرزاآقاجانی، نرجس سیاری،
دوره 15، شماره 30 - ( 10-1404 )
چکیده
مقدمه و هدف: مهارتهای ادراکی حرکتی پایه و اساس مهارتهای پیشرفته آتی است پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامههای ادراکی حرکتی بر عملکرد استروپ و ارتقاء نظریه ذهن دختران 12-8 سال شهر رشت انجام شد.
روشها: روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. شرکتکنندگان 24 کودک با میانگین سنی 2/1±5/10 سال بودند که بهصورت در دسترس انتخاب و سپس به روش تصادفی ساده در دو گروه مساوی کنترل و تجربی جای گرفتند n=12(). پروتکل تمرینی طی هشتهفته و به مدت 16 جلسه 45 دقیقهای، شامل تمرینات تعادل، آگاهی فضایی، آگاهی زمانی، آگاهی بدنی و جهتیابی، اجرا شد. جهت سنجش جهت سنجش عملکرد استروپ از آزمون استروپ رایانهای و جهت بررسی نظریه ذهن کودکان از مقیاس 38 سؤالی استیرنمن استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون t مستقل در نرمافزار SPSS-23 مورد تحلیل قرار گرفتند. (05/0>p).
یافتهها: نتایج نشان داد که گروه تجربی در متغیرهای بازشناسی عواطف و وانمود (023/0=p)، درک باور غلط (011/0=p)، درک شوخی و باور غلط ثانویه (048/0=p) و زمان اثر استروپ (015/0=p) تفاوت معنیداری نسبت به گروه کنترل داشت.
نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش، برنامه ادراکی حرکتی میتواند عملکرد استروپ و نظریه ذهن کودکان را بهبود بخشد.
هانیه قاسمیان مقدم، حسن محمدزاده،
دوره 15، شماره 30 - ( 10-1404 )
چکیده
هدف: دوران کودکی زمان حیاتی برای رشد مهارتهای حرکتی بهوسیله تمرینات بدنی مناسب، در نظر گرفته میشود؛ که در نهایت آن، بهبود فعالیت مناطق مختلف مغزی و در نهایت بهبود عملکرد حاصل میشود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات حسی ـ حرکتی با رویکرد حس بازی بر کنترل اجرایی و حرکتی کودکان با اختلال یادگیری بود.
روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و از حیث هدف، کاربردی با طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 36 نفر از کودکان دختر دارای اختلال یادگیری با میانگین و انحراف معیار سنی (49/0± 39/8) بودند که با مراجعه به مراکز اختلال یادگیری شهر مشهد انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه تمرین (گروه حسی ـ حرکتی با رویکرد حس بازی، گروه حسی ـ حرکتی با رویکرد هدفدار) و یک گروه کنترل جایدهی شدند. گروههای تمرین بهصورت دو جلسه 60 دقیقهای در هفته، در بازه زمانی 8 هفته در تمرینات یکپارچگی حسی ـ حرکتی شرکت کردند. در طی این مدت، گروه کنترل فعالیتهای عادی خود را انجام داد. تغییرات در کنترل اجرایی (کنترل بازداری) و کنترل حرکتی (مهارتهای حرکتی درشت) آزمودنیها قبل و بعد از دوره تمرین به ترتیب توسط آزمونهای استروپ و برونینکس ـ اوزرتسکی سنجیده شد.
یافتهها: آزمون تحلیل واریانس مرکب نشان داد که تمرینات حسی ـ حرکتی با رویکرد حس بازی موجب بهبود کنترل اجرایی و حرکتی در تمامی متغیرها در مقایسه با گروه کنترلشده است و در مقایسه با گروه هدفدار تنها موجب بهبود در متغیر سرعت دویدن و چابکی در مهارتهای حرکتی درشت شده است (05/0>p).
نتایج: تمرینات حسی ـ حرکتی مبتنی بر رویکرد حس بازی بهعنوان یک مداخله میتوانند به بهبود کنترل اجرایی و حرکتی کودکان با اختلال یادگیری کمک کنند.
علی اکبر بهشت آیین، یوسف گرمنجانی، غلامحسین ناظم زادگان،
دوره 100، شماره 100 - ( 8-1399 )
چکیده
مقدمه: آتشنشانان در مواجهه با شرایط بحرانی و خطرناک، نیازمند عملکرد بهینه و سریع در موقعیتهای اضطراری هستند. با توجه به پیچیدگی وظایف آنها و فشارهای روانی ناشی از فعالیتهای روزمره، بررسی روشهایی که میتوانند به بهبود عملکرد و افزایش کارایی آنها کمک کنند، اهمیت ویژهای دارد.
هدف: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر تمرینات ذهنآگاهی بر هماهنگی، کارکردهای اجرایی و مهارتهای حرکتی تخصصی آتشنشانان انجام شد.
روش کار: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل آتشنشانان ایستگاههای آتشنشانی استان شیراز بود و ۶ ایستگاه از ۲۴ ایستگاه به روش خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. سی آتشنشان پس از همتاسازی در نمرات پیشآزمون به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفری کنترل و آزمایش تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته (هر هفته ۳ جلسه ۳۰ دقیقهای) تمرینات ذهنآگاهی را دریافت کردند. ابزارهای ارزیابی شامل آزمون گروود پگبورد، آزمون N-back و آزمونهای مهارتهای حرکتی تخصصی آتشنشانان بودند. دادهها با تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: نتایج نشان داد که مداخله تمرینات ذهنآگاهی تأثیر معناداری بر بهبود عملکرد گروه آزمایش در متغیرهای هماهنگی (p < 0.001)، مهارتهای حرکتی تخصصی (p = 0.044) و کارکردهای اجرایی (p < 0.001) داشته است. اما در آیتم باز و بست لوله (از متغیرهای مهارتهای حرکتی تخصصی آتشنشانان)، تفاوت معناداری بین عملکرد دو گروه آزمایش و کنترل دیده نشد (p = 0.087).
بحث و نتیجهگیری: این پژوهش اهمیت تمرینات ذهنآگاهی در ارتقای تواناییهای کلیدی آتشنشانان را نشان میدهد و میتواند به طراحی برنامههای آموزشی مؤثر برای بهبود عملکرد آتشنشانان کمک کند.
