جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای منگنز

سید لطف ا لله شریفی آل هاشم، هادی صادقی، اکبر میرزایی،
دوره ۱۴، شماره ۱ - ( ۲-۱۳۹۳ )
چکیده

در این تحقیق، نانو ذرات منگنز دی‌اکسید در منافذ زئولیت­ ۱۳X به­روش نشاندن سنتز شده و مورفولوژی و ساختار آن­ با تکنیک­های SEM،XRD، IR و AAS بررسی شد. واکنش خنثی‌سازی شبه عامل خردلی ۲-کلرو اتیل اتیل‌سولفید (-CEES۲) با کامپوزیت نانوذرات منگنز دی‌اکسید/زئولیت ۱۳X۱ با دستگاه GC بررسی شد. نتایج آنالیزGC  نشان داد که شبه‌عامل -CEES۲ پس از گذشت ۱۶۸ ساعت در تماس با کامپوزیت نانوذرات منگنز دی‌اکسید/زئولیت۱۳Xجذب و به‌طور کامل به محصولات شیمیایی با درجۀ سمیت کم‌تر تبدیل شد. محصولات تخریب هیدرولیزی هیدروکسی اتیل‌اتیل سولفید و اتیل‌وینیل سولفید با دستگاه GC-MS شناسایی شدند. واکنش تخریب شبه عامل عصبی D‏MMP  با آنالیز ۳۱P NMR نشان داد که این کامپوزیت بعد از ۳۶ ساعت حدود ۳۲ درصد شبه عامل را تخریب کرد.

دوره ۱۸، شماره ۵۶ - ( ۷-۱۳۸۵ )
چکیده

منگنز یک ریزمغذی ضروری برای رشد و نمو گیاهان است و منگنز اضافی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده رشد در خاک‌‌های اسیدی به شمار می‌رود. در این تحقیق, به منظور بررسی تاثیر مقدار اضافی منگنز بر جنبه‌‌‌های فیزیولوژیک رشد و نمو گیاه چای، قلمه‌‌‌های ریشه‌دار شده دو ساله چای۱ در محلول هوگلند تغییر یافته در سیستم هیدروپونیک هوادهی شده با pH معادل ۲/۴ به مدت یک ماه در شرایط گل‌خانه‌ای در دمای متوسطC º ۳ ± ۲۷ و شدت نورµmol. m-۲ s-۱ ۵/۱۰۱ و با تعویض هفته‌ای یک‌بار، پیش تیمار شدند. بعد از گذشت این مدت و پیدا شدن ریشه‌‌های سفید و جدید، گیاهان تحت تیمار‌های یک هفته‌ای با فلز منگنز با غلظت نهایی ۹/۰ میلی‌مولار و با تعویض هر۳ روز یک بار، قرار گرفتند. پس از گذشت یک هفته، ریشه‌‌های سفید گیاهان برای تعیین فعالیت آنزیم پراکسیداز (PO) در سه بخش محلول(SPO)، یونی(IPO) و کووالانی(CPO)، محتوای لیگنین و قند ریشه برداشت شدند. هم‌زمان با برداشت ریشه، کلروفیل برگ گیاهان نیز در شرایط گل‌خانه‌ای اندازه‌گیری شد. نتایج حاصل نشان داد که فعالیت بخش محلول(SPO) و کووالانی پراکسیداز(CPO) به همراه محتوای لیگنین در تیمار با منگنز اضافی (۹/۰ میلی‌مولار) کاهش یافت. از طرف دیگر فعالیت بخش یونی پراکسیداز (IPO) به همراه محتوای کلروفیل برگ در تیمار با منگنز اضافی افزایش یافت؛ اما این افزایش معنی‌دار نبود. میزان قند محلول ریشه ها نیز در تیمار با منگنز اضافی افزایش یافت. بر اساس نتایج به دست آمده پیشنهاد می‌شود که منگنز اضافی ممکن است اثرات مفیدی بر رشد گیاه چای از طریق کاهش چوبی شدن دیواره سلولی وبه دنبال آن تحریک رشد داشته باشد.

صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علوم دانشگاه خوارزمی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Quarterly Journal of Science Kharazmi University

Designed & Developed by : Yektaweb