fa مقایسه کامپیوتری اپیتوپ‌های نواحی C2-V3-C3 گلیکوپروتئین ۱۲۰gp ایزوله ایرانی H IV-1با نواحی همولوگ در زیرگونه‌های گوناگون این ویروس در تحقیق حاضر اپیتوپ‌های پیش‌بینی شده در نواحی C2-V3-C3در۱۲۰ gp ایزوله ایرانی ویروس 1 HIV-بااپیتوپ‌های نواحی مشابه در زیرگونه‌های A تا I این ویروس مقایسه شده‌اند. از آن‌جا که نواحی اپیتوپ یک پروتئین مناطقی فاقد ساختمان ثانویه و آب دوست هستند که در تماس با محلول آبی‌اند از این فاکتورها برای پیش‌بینی اپیتوپ‌ها استفاده شد. تعداد نواحی هلیکس(١) و شیت‌ها(٥) درایزوله ایرانی با تعداد آن‌ها در زیرگونه F و Aبرابر بود. روش هوبارد٧ محل بالقوه گلیکوزیلاسیون را در ایزوله ایرانی تعیین کرد. در تمام زیرگونه‌های دیگر تعداد محل‌های بالقوه گلیکوزیلاسیون کم‌تر از ٧ بود. در تمام ایزوله‌ها از جمله ایزوله ایرانی، یک اپیتوپ در یک ناحیه مشابه پیش‌بینی شد. در تمام نواحی بررسی شده (به جز ایزوله ایرانی و زیرگونه‌های D و H) یک اپیتوپ طویل واحد در ناحیه‌ای دیگر پیش بینی شد. در زیرگونه H هیچ اپیتوپی در این ناحیه پیش‌بینی نشد. در ایزوله ایرانی و درزیرگونه Dدو اپیتوپ کوتاه در این ناحیه پیش‌بینی شد. آنالیز کامپیوتری، شباهت‌ها و تفاوت‌های بین موقعیت اپیتوپ‌های زیرگونه ایرانی و سایر ویروس‌های HIV-1 پیش‌بینی کرد. اگر چه ساختار اولیه ۱۲۰ gpزیرگونه ایرانی به زیرگونه B نزدیک است، برخی تفاوت‌ها بین ساختار دوم وسوم این ویروس و ساب تیپ B پیش بینی می‌شوند. In this study the predicted epitopes of C2-V3-C3 domains of gp120 of HIV-1, present in Iran, were compared to the epitopes of the homologous domains in subtypes A, B, C, D, E, F, G, H and I of this virus. Since epitopes are regions between the sequences with secondary structure which are hydrophilic and accessible, these parameters were used to predict the epitopes. The number of predicted helix (one) and sheet (five) regions in the Iranian isolate was equal to these numbers in subtypes A and F. Hubbard method recognized seven potential glycosylation sites on the Iranian isolate. In all other HIV-1 viruses, the number of putative glycosylation sites was less. In all subtypes, including the Iranian one, an epitope in the same region was predicted. In all analyzed sequences (excluding the Iranian one and subtypes D and H) a single long epitope was predicted in another region. In subtype H no epitope was predicted in that region. Similar to subtype D in the Iranian subtype B, two short epitopes were predicted in the same part. The computational analysis predicted similarities and dissimilarities between the locations of epitopes of the Iranian and other HIV-1 viruses. Although the primary structure of gp120 of the Iranian HIV-1 is highly related to subtype B, some differences were even predicted between the secondary and tertiary structure of the Iranian and consensus subtype B. HIV-1 , اپیتوپ , پیش گویی کامپیوتری , ۱۲۰gp , تنوع ژنتیکی , HIV-1 , Secondary structure , Computational prediction , gp120 , Genomic diversity , 171 180 http://jsci.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3-120&slc_lang=fa&sid=1