http://jsmt.khu.ac.ir پژوهش در طب ورزشی و فناوری - مقالات نشریه - سال 1393 جلد12 شماره7 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1393/1/12 http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=31&sid=1&slc_lang=fa <p><span dir="RTL">هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر مکمل سازی گلوکز وگلوتامین طی چهارهفته تمرین تناوبی- استقامتی وامانده ساز، که باعث تخلیه گلیکوژنی عضلات می شود، بر </span>HSP72 &nbsp;<span dir="RTL">سرم مردان غیرورزشکار بود. بدین منظور 20 نفر مرد سالم که فعالیت بدنی منظم نداشتند انتخاب شدند و به طور تصادفی در چهار گروه تحت مطالعه قرار گرفتند</span>:<span dir="RTL"> گروه مکمل سازی گلوکز به همراه تمرین تخلیه گلیکوژنی (</span>n=5<span dir="RTL">، مکمل 1</span><span dir="RTL">)، گروه مکمل سازی گلوتامین به همراه تمرین تخلیه گلیکوژنی (</span>n = 5<span dir="RTL">، مکمل 2</span><span dir="RTL">)، گروه تمرین تخلیه گلیکوژنی (</span>n=5<span dir="RTL">، دارونما</span><span dir="RTL">) و یک گروه بدون هرگونه دستکاری (</span>n=5<span dir="RTL">، کنترل</span><span dir="RTL">). نمونه های خونی در ابتدای دوره چهارهفته ای پروتکل تمرینی تناوبی- استقامتی وامانده ساز براساس آزمون </span>RHIET<span dir="RTL"> و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از سیاهرگ زند اعلی جمع آوری شد.&nbsp; غلظت </span>HSP72<span dir="RTL"> سرم به وسیله تکنیک </span>ELISA<span dir="RTL"> اندازه گرفته شد. اثرات اصلی و متقابل با استفاده از آزمون آماری آنووای دوراهه اندازه گیری و به وسیله آزمون تعقیبی توکی کامل شد. سطح معنی داری نیز </span>&alpha;=0.05<span dir="RTL"> انتخاب شد. نتایج تحقیق نشان داد که متغیر مستقل تمرین باعث کاهش معنی دار </span>HSP72<span dir="RTL"> سرم </span>[F(1,17)= 6.362 P<0.05]<span dir="RTL"> &nbsp;شد. متغیر مستقل مکمل نیز باعث کاهش معنی دار </span>HSP72<span dir="RTL"> سرم </span>[F(1,17)= 15.362 P<0.01]<span dir="RTL"> &nbsp;شد. نتایج آزمون تعقیبی توکی حاکی از اختلاف معنی دار بین گروه های دارونما با مکمل گروه 1(</span>p<0.05<span dir="RTL">) و&nbsp; بین گروه های دارونما با گروه مکمل 2 (</span>p<0.01<span dir="RTL">) بودند. اثر متقابل بین دو متغیر مستقل مکمل سازی و تمرینی معنی دار نبود. به طور کلی، نتایج تحقیق پیشنهاد می کند که مکمل سازی گلوکز یا گلوتامین در وضعیت تمرینی تخلیه گلیکوژنی باعث کاهش میزان </span>HSP72<span dir="RTL"> سرم در مردان غیرورزشکار پس از چهارهفته می شود.</span></p> علی قاسمی کهریزسنگی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=59&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style: normal; text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;"><span dir="RTL">هدف پژوهش حاضر تعیین اثر ترکیب تمرین مقاومتی ویژه و معمول شنا بر عملکرد شنای قورباغه نوجوانان پسر بود. 20 شناگر پسر تیم امید استان البرز <a name="OLE_LINK20"></a><a name="OLE_LINK19">با میانگین و انحراف استاندارد سنی</a></span> <span dir="RTL">1</span><span dir="RTL">&plusmn;13، وزن</span> <a name="OLE_LINK32"></a><a name="OLE_LINK31"><span dir="RTL">02/1&plusmn;</span></a><span dir="RTL">65/50 کیلوگرم و قد <a name="OLE_LINK34"></a><a name="OLE_LINK33">91/4&plusmn;</a></span>8/159 سانتی متر <span dir="RTL">در این پژوهش مشارکت داشتند</span><span dir="RTL">. آزمودنی ها پس از آزمون گیری اولیه در متغیرهای عملکردی (رکورد 50 متر قورباغه)، تکنیکی (تعداد استروک) و قدرتی (قدرت عضلات راست کننده ستون فقرات)، به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (ترکیب تمرین مقاومتی ویژه و معمول) و گروه کنترل (تمرین معمول) تقسیم شدند. یک هفته تمرین آشناسازی به منظور سازگاری استفاده از جلیقه برای تمرین مقاومتی انجام شد و <a name="OLE_LINK22"></a><a name="OLE_LINK21">سپس پروتکل تمرینی به صورت سه روزدرهفته و به مدت شش هفته اجرا شد. </a></span><a name="OLE_LINK36"></a><a name="OLE_LINK35">تمرین شامل 15 دقیقه گرم کردن و هشت تکرار مسافت 50 متری شنای قورباغه با فواصل استراحتی یک دقیقه بین تکرارها، در دو گروه تمرینی (با استفاده از جلیقه تمرینی) و گروه کنترل (بدون استفاده از جلیقه تمرینی) بود</a>. در پایان، دوره تمرینی پس آزمون، متناسب با پیش آزمون به عمل آمد. از آزمون کلموگروف&ndash; اسمیرنوف ( <span dir="RTL">) جهت تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها، از آزمون تی همبسته جهت تعیین تغییرات درون گروهی و از تحلیل کوواریانس برای مقایسه تفاوت بین گروهی در دو گروه استفاده شد. نتایج نشان داد هرچند عملکرد شنا در هردوگروه بهبود معناداری داشته است(05/0 </span>p&le;<span dir="RTL">)، تفاوت معناداری در رکورد شنا، تعداد استروک و قدرت عضلات بین دو گروه وجود نداشت (05/0 </span>p&ge;<span dir="RTL">). در توجیه آن شاید بتوان به حرفه ای نبودن آزمودنی ها یا پایین بودن شدت تمرین مقاومتی استناد کرد.</span></span></p> مسعود جوکار http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=60&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">تکواندو یکی از پرطرفدارترین ورزشهای رزمی در ایران و جهان است. ورزش تکواندو دارای ماهیتی برخوردی و میزان آسیب بالا است. با توجه به این موضوع، با گذر<br> زمان، تجهیزات محافظتی بیشتری برای این رشته در نظر گرفته شده است. هدف از تحقیق حاضر مقایسه آسیبهای ورزشی دو فصل از لیگ برتر تکواندو در دو فصل<br> 58 و 09 و بررسی نقش وسائل محافظتی همچون لثه، دستکش و جورابهای مخصوص و هوگو الکترونیک در کاهش آسیبهای بازیکنان لیگ برتر تکواندو ایران بود.<br> 19 کیلوگرم در لیگ سال 7209 به روش / 22 سال و میانگین وزنی 82 / تحقیق حاضر از نوع توصیفی- مقایسهای و آیندهنگر بود که در آن 701 ورزشکار با میانگین سنی 2<br> 90 آسیب در 7999 ورزشکار / آیندهنگر تحت مطالعه قرار گرفتند و نتایج به روش توصیفی با نتایج تحقیق مشابهی در لیگ سال 7258 مقایسه شد. میزان بروز آسیب از 8<br> 70 آسیب در 7999 ورزشکار درمعرض خطر تقلیل یافت. بهعلاوه، ازنظر نوع آسیبدیدگی، بهاستثنای خونریزیبینی، از دیگر آسیبها کاسته شده / درمعرض خطر به 90<br> بود. تعداد آسیبها در اندام فوقانی، تحتانی، سروگردن و تنه نیز کاهش یافت. با توجه به نتایج، احتمالاً کاهش آسیبها ناشی از بهکارگیری تجهیزاتی همچون هوگو<br> الکترونیک، که عاملی برای کاستهشدن قدرت ضربات بود، و جوراب و دستکشهای مخصوص برای پوشش و محافظت بیشتر و استفاده از لثه در محافظت از آسیبهای<br> دندان و فک باشد. البته در این میان نباید از حرفهایترشدن و اضافهشدن تمرینهای بدنسازی با اصول علمی به تمرینهای تیمها نیز غافل شد.</span></p> مجتبی ابراهیمی ورکیانی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=61&sid=1&slc_lang=fa <p><span style="font-family:nasimyw;">مطالعات بسیاری اثر مثبت و منفی حرکات کششی را بر کارآیی حرکتی مطالعه کردهاند و اکثر این مطالعات، سازوکارهای عصبی را مسئول این تغییرات معرفی<br> کردهاند، اما به نظر میرسد عوامل سوختوسازی و قلبی و تنفسی نیز با تغییرات کارایی حرکتی ارتباط داشته باشند. بنابراین، هدف پژوهش حاضر تعیین ارتباط<br> بین تغییرات برخی متغیرهای قلبی&nbsp; تنفسی طی فعالیت زیربیشینه با مؤلفه آهسته اکسیژن مصرفی به دنبال کشش ایستا و پویا در 61 دانشجوی زن رشته<br> 66/67&plusmn;2/ 62 درصد و حداکثر اکسیژن مصرفی 66 /61&plusmn;6/ 78 کیلوگرم، چربی 82 /62&plusmn;8/ 612 سانتیمتر، وزن 76 /61&plusmn;1/ 62 ، قد 62 /78&plusmn;6/ تربیتبدنی با سن 16<br> میلیلیتر بر کیلوگرم بر دقیقه بود. آزمودنیها در سهجلسه جداگانه )در یک طرح متقاطع(، دو پروتکل کشش )ایستا و پویا( و بدون کشش را قبل از فعالیت<br> زیربیشینه ) 1 دقیقه دویدن روی نوارگردان با شدت 82 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی(، انجام دادند. تمام متغیرها بهوسیله گازانالایزر جمعآوری و نمودار پویایی<br> 2(، تواتر تنفسی / اکسیژن مصرفی ثبت شد. نتایج آزمون رگرسیون چندمتغیره، همبستگی مثبت بین اکسیژن مصرفی مؤلفه آهسته با تغییرات تهویه ریوی ) 81<br> 2( نشان داد که تهویه ریوی بالاترین /61( 2( و ثابت زمانی 2 /76( 2(، ثابت زمانی 6 /66( 2(، ثابت زمانی 6 / 2(، ضربان قلب ) 66 / 2/67 (، حجم جاری ) 18 (<br> همبستگی را داشت. بهطورکلی، نتایج این پژوهش نشان داد که بخشی از تغییرات در مؤلفه آهسته اکسیژن مصرفی بهدنبال حرکات کششی به عوامل<br> سوختوسازی و قلبی&nbsp; تنفسی وابسته است.</span></p> مارال رامز http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=62&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">تحقیق حاضر به بررسی اثر 21 هفته تمرین هوازی بر برخی شاخصهای سیستم ایمنی و سلامت عمومی در بیماران زن مبتلا به سرطان پستان پرداخت. 04<br> 12 کیلوگرم بر مترمربع و /9&plusmn;1/ 36 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 9 /1&plusmn;9/ 13 سال، وزن 99 /9&plusmn;21/ زن مبتلا به سرطان پستان در دو گروه تمرین با میانگین 1<br> 12 کیلوگرم بر مترمربع قرار گرفتند. گروه تمرین، علاوه بر شیمی /0 &plusmn; 1/ 39 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 2 /2&plusmn;3/ 13 سال، وزن 13 /3&plusmn;24/ کنترل با میانگین 2<br> 04 درصد حداکثر ضربان قلب( بهصورت 1 جلسه در هفته و به - درمانی، 21 هفته پیادهروی متوالی با شدت متوسط )براساس مقیاس اصلاحشده بورگ و 34<br> استفاده شد. برای ارزیابی شاخصهای سیستم ایمنی قبل، پس G.H.Q مدت 14 تا 09 دقیقه انجام دادند. برای ارزیابی سلامت عمومی از پرسشنامه استاندارد<br> 4 و با استفاده از / و شمارش پلاکت گرفته شد. دادهها در سطح معناداری 49 CBC DIFF, HB, HCT از هفتههای چهارم، هشتم و دوازدهم، آزمایش<br> انجام شد. (CANCOVA) نسخه 23 تحلیل شدند. تحلیل دادهها و شناسایی اثر خالص مداخلات تمرینی با استفاده از تحلیل کوواریانس SPSS نرمافزار<br> میانگین میزان گلبولهای سفید خون در گروه تمرین و کنترل به ترتیب .)p&ge;4/ سلامت عمومی و امید به زندگی در گروه کنترل کاهش معناداری داشت ) 49<br> افزایش غیرمعنادار و کاهش معناداری را نشان داد. تمرین هوازی منظم با شدت متوسط میتواند مانع افت سطح گلبولهای سفید در طی فرایند درمان بیماران<br> شود و در تقویت سیستم ایمنی و ارتقای سطح سلامت عمومی مؤثر باشد.</span></p> سوانا حقوردیان http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=63&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر مکمل یاری همزمان کراتین و ال-کارنیتین بر عملکرد بیهوازی و تغییرات وزن بدن در ورزشکاران انجام شد. در این<br> کارآزمایی بالینی تصادفیشدۀ یکسوکور 54 ورزشکار رزمیکار 81 تا 03 مرد وارد مطالعه و به طور تصادفی به چهار گروه دریافتکننده الف( کراتین، ب(<br> ال-کارنیتین، ج( کراتین-ال-کارنیتین و د( دارونما تقسیم شدند و به مدت 81 روز مکمل یاری شدند. عملکرد بیهوازی ورزشکاران با آزمون وینگیت و<br> تغییرات وزن طی دو مرحله قبل و بعد از مداخله اندازهگیری شد. برای مقایسه قبل و بعد متغیرها در هر گروه از آزمون تی مزدوج و برای مقایسه میانگین<br> متغیرها میان چند گروه از آزمون تحلیل واریانس یکراهه استفاده شد. شاخصهای عملکرد بیهوازی در دو گروه دریافتکننده کراتین و کراتین-ال-کارنیتین<br> پس از مداخله نسبت به پیش از مداخله به طور معنیداری بیشتر بود. وزن بدن نیز در گروههای دریافتکننده مکمل افزایش معنیداری داشت، اما در مقایسه<br> بینگروهی تفاوتها معنیدار نبود. براساس دوز مصرفی و مدت مکمل یاری در این مطالعه، مصرف همزمان کراتین و ال-کارنیتین اثر مثبتی بر عملکرد بیهوازی<br> دارد. ازطرفی، کارنیتین عامل کاهش وزن شناخته شده است، درحالیکه طبق یافتههای این مطالعه این مکمل موجب افزایش وزن نیز میشود.</span></p> بهمن پناهنده http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=64&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">هدف اصلی این تحقیق بررسی پارامترهای بیومکانیکی اندام فوقانی بسکتبالیستها حین پرتابهای آزاد موفق و ناموفق بود. ششنفر (میانگین و انحراف از<br> 22 ) از بسکتبالیستهای حرفهای که در سوپرلیگ بسکتبال فعالیت داشتند با کسب رضایت در آزمون مشارکت کردند. جهت ثبت سینماتیک &plusmn;2/ معیار سنی 90<br> استفاده ME6000 T در فرکانس 249 هرتز و جهت ثبت فعالیت الکتریکی از دستگاه الکترومایوگرافی 16 Casio zr- حرکت از دو دوربین پرسرعت 200<br> مشاهده کردیم که سرعت زاویهای .)p &le; 9/ شد. از آزمون آماری ویلکاکسون جهت بررسی اختلافات معنیدار بین پرتابهای موفق و ناموفق استفاده شد ) 90<br> نیز فلکشن )p &le; 9/ و شانه ) 922 )p &le; 9/ مفاصل مچ ) 990 .)p &le; 9/ مفصل مچ در لحظه رهایی توپ بهطور معناداری در پرتابهای موفق بیشتر بود ) 920<br> در پرتابهای موفق فلکشن کمتری نسبت به پرتابهای ناموفق داشت. نتایج نشان )p &le; 9/ بیشتری در پرتابهای موفق نشان دادند؛ درحالیکه آرنج ) 992<br> در پرتابهای موفق بهطور معناداری بیشتر از پرتابهای ناموفق بود. سطح زیر منحنی پتانسیل )p &le; 9/ و آرنج ) 994 )p &le; 9/ دادند جابهجایی زاویهای مچ ) 924<br> الکتریکی هر سه عضله فلکسور کفدستی زند اعلی، سهسر بازو و دلتوئید قدامی در پرتابهای موفق بیشتر از پرتابهای ناموفق بود، اما تنها اختلاف معنیدار<br> در نگاه کلی، میتوان گفت افزایش در سرعت زاویهای مچ دست و میزان فعالیت عضله .)p &le; 9/ در سطح زیر منحنی عضله سهسر بازویی مشاهده شد ) 924<br> سهسر بازویی در موفقیت پرتابهای آزاد تأثیر داشتهاند.</span></p> علی سلیمی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=65&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">هدف این پژوهش بررسی تأثیر هشتهفته تمرین اصلاحی جامع بر سندرم متقاطع فوقانی بود. 04 دانشجوی دختر که به ناهنجاریهای سر به جلو، شانه به<br> 11 سال، قد /04&plusmn;1/ جلو و کایفوز مبتلا بودند داوطلبانه در این پژوهش مشارکت کردند. آزمودنیها بهصورت تصادفی به دو گروه تجربی )با میانگین سنی 04<br> 57 کیلوگرم( /01&plusmn;5/ 104 سانتیمتر، وزن 00 /15&plusmn;0/ 11 سال، قد 21 /75&plusmn;1/ 51 کیلوگرم( و کنترل )با میانگین سنی 70 /40&plusmn;0/ 151/07&plusmn;5/11 سانتیمتر، وزن 04<br> تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینهای اصلاحی جامع را به مدت هشتهفته و سهروز در هفته انجام میدادند. زوایای سر به جلو و شانه به جلو آزمودنیها به<br> قبل و بعد از هشتهفته تمرین اصلاحی اندازهگیری شد. دادهها و اطلاعات )r=4/ روش عکسبرداری از نمای جانبی و زاویه کایفوز توسط خطکش منعطف ) 12<br> نتایج نشان داد زوایای سر به جلو، شانه به جلو و کایفوز آزمودنیها به طور معناداری در گروه تجربی .)p&le;4/ تجزیه و تحلیل آماری شد ) 45 SPSS با نرمافزار<br> براساس یافتهها به محققان و متخصصان پیشنهاد میشود به منظور کسب نتیجه مؤثرتر در برنامه تمرینی خود به اصلاح همزمان .)p&le;4/ کاهش یافته است ) 45<br> ناهنجاریها به عنوان روشی نو توجه کنند.</span></p> حسن دانشمندی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=66&sid=1&slc_lang=fa <p style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimyw;">اعتباریابی مدلهای پیشگگوی دردگد بربی بدن د ختران نوجوان ایرانی با توجه به وضگییت بالیدگی در سنج خطر فاکتورهای آنتروپومتریک مفید خواهد<br> بود. هدف این پژوه ارزیابی دگتت باار مدل پیشگگوی راید دردگد بربی بدن دختران نوجوان شگار همدان بوده اسگت . نسبت بربی بدن 622 دختر<br> )66/25&plusmn;1/ 62 ( و دردد بربی تام ) 12 /63&plusmn;3/ 55 (، شاخص جرم بدن )کیلوگرم بر مترمربع 2 /26&plusmn;21/ نوجوان 26 تا 22 ساله با میانگینهای وزن )کیلوگرم 21<br> بوسگیله روش مرجع ) تتلیل بیوالکتریک ایمپدانس( و اندازهگیری ضگاامت بربی زیر جلدی با اسگتفاده از مدل های پیشگگوی دیورنین، وسگتریت ، اسلاتر و<br> دیونبرگ اندازهگیری شگد . بین برآورد نسگبت بر بی بدن به روش های ضگاامت بربی زیر جلدی باارگانه در وضییت با و بدون مداخله بلوغ بیولوژیک با<br> روش مرجع همبسگتگی میناداری اادل شد. اما بیشترین دامنه همبستگی در وضییت با و بدون مداخله بالیدگی در مدل لگاریتمی دیورنین-راهامان مشاهده<br> بهنظر میرسگد برای سنج مددماتی ترکی بدن دختران، کاربست مدل لگاریتمی دیورنین -راهامان، بهویژه درکنار ند .)R=1/166-1/ و 621 p> شگد ) 112<br> اثرگذار بلوغ، کارآمدتر جلوه میکند. این نکته شاید از جنبه عملکرد ورزشی برای مربیان ورزش نوجوانان یا در پرتو مطالیات پیمایشی و همهگیرشناسی برای<br> سازمانهای باداشتی راهگشا باشد.</span></p> فرزاد ناظم