http://jsmt.khu.ac.ir پژوهش در طب ورزشی و فناوری - مقالات نشریه - سال 1395 جلد14 شماره11 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1395/1/13 http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=170&sid=1&slc_lang=fa <p><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مسیر حرکت مرکز فشار، طی فاز استقرار راه رفتن، پارامتری مهم در بررسی تعادل پویا، عملکرد پا و مچ پا، اثربخشی کفش و کفی است. هدف این تحقیق تعیین مسیر حرکت مرکز فشار طی فاز استقرار راه رفتن مردان و زنان سالم با استفاده از دستگاه اندازه گیری توزیع فشار کف پایی پدار بود. در این تحقیق نیمه تجربی، 20 زن و مرد بالغ سالم به منزلۀ آزمودنی مشارکت کردند. مختصات مرکز فشار آزمودنی ها، در محور های عمودی و افقی با استفاده از دستگاه اندازه گیری توزیع فشار کف پایی پدار </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(Pedar-X)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> اندازه گیری شد. ازطریق نقاط کلیدی مختصات و بردار شتاب مرکز فشار در محور عمودی </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(Y)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">، فاز استقرار راه رفتن به چهار قسمت تقسیم و موقعیت، سرعت و شتاب مرکز فشار در این قسمت ها محاسبه شد. از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد)، ضریب همبستگی پیرسون و ضریب پایایی </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">ICC</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> برای تحلیل آماری اطلاعات استفاده شد </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(P&le;0.05)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">. نتایج نشان داد که مرکز فشار در طی فاز استقرار راه رفتن در محور عمودی به سمت جلو و در محور افقی به سمت داخل تغییر می کند. ضریب همبستگی پیرسون رابطۀ معکوس و معناداری را بین مختصات مرکز فشار در جهات افقی و عمودی به نمایش گذاشت </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">(P<0.05)</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">. نتایج </span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">ICC</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> پایایی بالایی را بین تکرارهای مختصات مرکز فشار در محور های افقی و عمودی نشان داد. نتایج این تحقیق می تواند به مثابۀ هنجار مسیر حرکت مرکز فشار و پارامترهای کینماتیکی مرتبط با آن در افراد سالم و معیاری برای مقایسه مورد استفاده قرار گیرد</span></span></span></p> عباس فرجاد پزشک http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=171&sid=1&slc_lang=fa <p><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">هدف تحقیق حاضر مقایسۀ تأثیر یک دوره تمرین </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">تناوبی</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> شدید در وضعیت هایپوکسی و نورموکسی بر عملکرد بی هوازی</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> افراد ورزشکار</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> بود. آزمودنی های این تحقیق 16 نفر دانشجوی داوطلب مرد بودند. آزمودنی ها به دو گروه هشت نفرۀ تمرین در وضعیت هایپوکسی (ارتفاع 3300)</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> نورموکسی تقسیم شدند. عملکرد بی هوازی (اوج توان،میانگین توان) ازطریق اجرای آزمون وینگیت و غلظت لاکتات قبل و بعد از آزمون وینگیت اندازه گیری شد. 24 ساعت بعد، </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">W_ma</span></span>_{<span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">x</span></span>}<span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در وضعیت هایپوکسی مشخص و 48 ساعت بعد میزان </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">W_ma</span></span>_{<span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">x</span></span>}<span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در وضعیت نورموکسی تعیین شد. برنامۀ تمرین هر دو گروه ازنظر شدت (یک دقیقه با شدت80درصد-85درصد</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">W_ma</span></span>_{<span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">x</span></span>}<span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> و دو دقیقه با شدت 50درصد </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">W_ma</span></span>_{<span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">x</span></span>}<span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) و مدت تمرین (30 دقیقه) یکسان سازی شده بود. برنامۀ تمرینی شامل دوازده جلسۀ پی در پی بود. بعد از آن، متغیرهای پیش آزمون مجدداً اندازه گیری شد. پس از تعیین توزیع طبیعی داده ها به وسیلۀ آزمون کلموگروف- اسمیرنوف، آزمون </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">t</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> وابسته و مستقل </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">با سطح اطمینان </span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">0.05</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:sakkal majalla;"><span style="font-size:9.0pt;">&ge;</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> نشان داد این دورۀ تمرینی باعث بهبود در عملکرد بی هوازی در هر دو گروه شد. همچنین غلظت لاکتات در 5 دقیقه بعد از آزمون وینگیت در هر دو گروه کاهش داشت، اما تفاوتی بین دوازده جلسه تمرین تناوبی در وضعیت هایپوکسی و نورموکسی بر عملکرد بی هوازی مشاهده نشد. درنتیجه می توان بیان کرد دورۀ تمرینی به کارگرفته شده در این تحقیق می تواند باعث بهبود عملکرد بی هوازی شود، اما مدت و شدت هایپوکسی در این تحقیق به اندازه ای نبوده است که بتواند عملکرد بی هوازی را در گروه هایپوکسی نسبت به نورموکسی بهبود بخشد</span></span></span></p> حمید رضا برزگر پور http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=172&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="text-align:justify;text-justify:kashida;text-kashida:0%;direction:rtl;unicode-bidi:embed;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">هدف این پژوهش، بررسی تأثیر سطح ناپایدار پای تکیه گاه بر کینماتیک شوت روی پای فوتبال </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بود </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">30 بازیکن فوتبال مرد در این مطالعه مشارکت کردند. پس از آزمون های تعادل ایستا و پویا با دستگاه بایودکس، 20 بازیکنی که ازلحاظ تعادل در سطح مطلوبی قرار داشتند، به منزلۀ نمونۀ آماری انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از شش دوربین اپتوالکترونیک سه ب&zwj;ُعدی تحلیل حرکت با&nbsp; سرعت 200 هرتز استفاده شد. پارامترهای کینماتیکی در سه لحظۀ بحرانی مهارت شوت (حرکت روبه جلوی ران، تماس با توپ و ادامۀ حرکت) با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مکرر و تی </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مستقل</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در سطح معنی داری 05/0 مقایسه شدند. نتایج تحقیق نشان داد که حداکثر سرعت زاویه ای و جابه جایی زاویه ای مفصل ران و نیز سرعت توپ در شوت روی سطح باثبات به طور معنی داری بیشتر از شوت روی سطح بی ثبات است. نتایج به دست آمده نشان داد که شوت روی سطح بی ثبات باعث کاهش مقادیر پارامترهای کینماتیکی در بیشتر مراحل مهارت شوت درنتیجه باعث کاهش سرعت اولیۀ حرکت توپ می شود.</span></span></p> محمد تقی امیری خراسانی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=173&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;line-height:normal;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">نرم افزار های تحلیل حرکت، ابزار ی سودمند و پرکاربرد در بررسی بیومکانیکی حرکت ها هستند، اما به دلیل بالابودن قیمت این ابزار، محققانِ اندکی امکان استفاده از آنها را دارند. هدف این مطالعه، طراحی و اعتباریابی نرم افزاری کاربردی و ارزان قیمت برای محاسبۀ کینماتیک حرکت است. در طراحی این نرم افزار از الگوریتم های دقیقِ پردازش تصویر و روش انتقال مستقیم خطی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">DLT</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title="">^{<span dir="LTR">^{<span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">[1]</span></span>}</span>}</a></span> برای تعیین موقعیت مارکرها در تصاویر و فضا استفاده شد. برای سنجش اعتبار نرم افزار، آزمایش های متعددی در وضعیت های ایستا، پویا، خطی و زاویه ای در فضای دوبعدی و سه بعدی با ابزار مناسب انجام گرفت و با نتایج حاصل از نرم افزار به وسیلۀ آزمون یومن ویتنی مقایسه شد و اختلاف معنی داری مشاهده نشد. برای بررسی روایی و پایایی نرم افزار، از ضریب همبستگی پیرسون و ضریب همبستگی درونی استفاده شد که در کلیۀ مقایسه های انجام شده، مقادیر بزرگتر از 97/0 برای این دو ضریب به دست آمد که نشان دهندۀ روایی و پایایی زیاد نرم افزار است. با توجه به نتایج تحقیق نرم افزار حاضر، با قابلیت هایی مانند یافتنِ خودکارِ موقعیت مارکرها در تصاویر حاصل از دوربین های ویدئویی، ارزانی قیمت، امکان استفاده در فضای باز و پردازش تصاویر دوبعدی و سه بعدی، می تواند ابزار مناسبی برای تحلیل کینماتیک حرکت باشد.</span></p> <div>&nbsp; <hr align="left" size="1" width="33%" > <div id="ftn1"> <p></p> </div> </div> سروش باقری کودکانی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=174&sid=1&slc_lang=fa <p><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">در زنان یائسه میزان هموسیستئین و مقاومت به انسولین به دلیل کاهش سطح استروژن، کم تحرکی و افزایش وزن بالا می رود که باعث افزایش بیماری های قلبی- عروقی می شود. هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر سابقۀ تمرین هوازی بر پاسخ هموسیستئین و مقاومت به&nbsp; انسولین نسبت به فعالیت هوازی در زنان فعال و غیرفعال چاق یائسه بود. به همین منظور، </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">21 زن</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> چاق یائسه با دامنۀ سنی 65- 48 </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">به طور داوطلبانه در تحقیق همکاری کردند و </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;در دو گروه فعال (</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">11</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">n=</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) و غیرفعال (10</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">n= </span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) قرار داده شدند. یک جلسه فعالیت هوازی پس از 10 ساعت ناشتایی، با انجام دو مرحله خون گیری قبل و بعد از آزمون پیاده</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">&lrm;<span dir="RTL">روی بریسک با 75-70 &rlm;درصد ضربان قلب بیشینه صورت گرفت. نتایج نشان داد که سطح پایۀ هموسیستئین </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">(003/0</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;و مقاومت به انسولین</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> (003/0</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">) در گروه زنان فعال به طور معنی داری نسبت به گروه غیرفعال کمتر است.</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> با وجود این، پاسخ هموسیستئین در زنان فعال از مقدار بیشتری نسبت به گروه غیرفعال برخوردار است </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">(028/0</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">. هرچند تفاوت معنی داری در پاسخ مقاومت به انسولین نسبت به آزمون بریسک در دو گروه مشاهده نشد </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">(05/0</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">p></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">)،</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> می توان گفت فعالیت بدنی منظم سبب بهبود سطح هموسیستئین و مقاومت به انسولین در زنان یائسه چاق می شود، ولی یک جلسه فعالیت هوازی با شدت متوسط نمی تواند </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">بر </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">مقاومت به انسولین تأثیر گذارد، هرچند پاسخ هموسیستئین نسبت به فعالیت هوازی در گروه فعال بیشتر بود. به نظر می رسد رفتار این دو متغیر نسبت به فعالیت هوازی متفاوت است</span></span></span></p> رامین امیرساسان http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=175&sid=1&slc_lang=fa <p><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">ناپایداری مزمن مچ پا، به مثابۀ وقوع مجدد اسپرین مچ پا تعریف شده است، به گونه</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">ای که حدود 40درصد مصدومان بعد از آسیب دیدگی حاد، با وجود دریافت بازتوانی</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">های کافی، به این ناپایداری دچار می</span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> </span></span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">شوند. هدف این مطالعه، بررسی سهم ریزفاکتورهای نوسان های وضعیتی، در مهارت های پرش-فرود و جهش جانبی در پیش بینی وقوع اسپرین های مزمن است</span></span></span><span style="font-family:calibri,sans-serif;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> در این مطالعۀ توصیفی-تحلیلی، 25 ورزشکار حرفه ای آسیب دید ه ی مچ پا و 25 ورزشکار سالم مشارکت کردند. شش متغیر (سطح نوسان های، طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت پرش-فرود؛ و سطح نوسان های، طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت جهش جانبی) به منزلۀ متغیر های پیش بین آسیب اندازه گیری شدند و جهت پیش بینی، از رگرسیون لُجستیک استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد، شاخص طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت پرش-فرود، شاخص محیط نوسان های و طول مسیر نوسان های در مهارت جهش به پهلو در طبقه بندی گروه های آسیب دیده و سالم سهم آماری معناداری داشتند و به طورکلی مدل حدود 77درصد مورد ها را به طور صحیح طبقه بندی کرد. بنابراین، ورزشکاران با سابقۀ اسپرین مچ پا حین مهارت های جهشی-پرشی و تغییر مسیر نسبت به ورزشکاران سالم کنترل وضعیتی کمتری دارند و خطر بیشتری برای ابتلا به اسپرین مجدد تهدیدشان می کند. همچنین، افراد دارای ناپایداری مزمن مچ پا در سطح فرونتال، کنترل وضعیت کمتری دارند</span></span></span></p> فرزانه گندمی http://ndea10.khu.ac.ir/jsmt/browse.php?a_id=176&sid=1&slc_lang=fa <p><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">شین اسپلینت دردی شایع در بین دوندگان است که در ناحیۀ قدامی ساق پا بروز می کند. این تحقیق بررسی فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در ورزشکاران سالم و مبتلا به شین اسپلینت است.</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> از بین دانشجویان رشتۀ تربیت بدنی، 15 نفر سالم (قد: </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">97/5</span></span><a name="OLE_LINK61"><span dir="RTL"><span style="font-family:Cambria,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span></span></a><span style="position:relative;top:3.0pt;"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;">&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">20/ 176 </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">سانتی متر و وزن: </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">47/10</span></span><span style="position:relative;top:3.0pt;"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"> <img alt="" chromakey="white" src="file:///C:/Users/DRKAMA~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png" > </span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">46/75</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> کیلوگرم) و 15 نفر مبتلا به شین اسپلینت (قد: </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">18/6</span></span><span style="position:relative;top:3.0pt;"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"> <img alt="" chromakey="white" src="file:///C:/Users/DRKAMA~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png" > </span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">2/176</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">سانتی متر و وزن: </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">187/9</span></span><span style="position:relative;top:3.0pt;"><span style="font-family:Calibri,sans-serif;"><span style="font-size:11.0pt;"> <img alt="" chromakey="white" src="file:///C:/Users/DRKAMA~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png" > </span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">66/67</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> کیلوگرم) با دامنۀ سنی 18تا 25 سال</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">در این تحقیق مشارکت کردند. </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;">فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در هر دو گروه و از سه عضلۀ درشت نی قدامی، دوقلو داخلی و دوقلو خارجی ثبت شد. 27 ویژگی (18 ویژگی در حوزۀ زمان و 9 ویژگی در حوزۀ فرکانس) برای هریک از سیگنال های الکترومایوگرام استخراج شد. در این مطالعۀ از روش تحلیل مؤلفه های اصلی موسوم به<span style="color:black;"> روش</span> پی سی ای برای پیداکردن تفاوت در&nbsp; فعالیت الکتریکی سه عضلۀ مورد نظر در بین ورزشکاران سالم و مبتلا به شین اسپلینت استفاده شد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:9.0pt;"> نتایج نشان دادند که می توان با استفاده از سیگنال های الکترومایوگرام و روش پی سی ای، حد آستانه ای تعریف کرد و با استفاده از این مقدار افراد سالم و بیمار را از هم تفکیک کرد؛ زیرا مشاهده شد تفاوت معناداری بین عضله های افراد سالم و بیمار وجود دارد و استفاده از روش پی سی ای، برای شناسایی این تفاوت ها مؤثر و پذیرفتنی است. </span></span><span style="font-size:8.0pt;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></p> <div></div> مصطفی زارعی