جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای احدی

سعید واحدی، نگار رستمی، رقیه افرونده، علی فهمی قلخانلو،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده

مقدمه و هدف: استعدادیابی ورزشی فرایند کشف قابلیت‌های بالقوه ورزشکاران و تعیین انطباق این قابلیت ها بر پارامترهای اساسی و مؤثر در رشته های ورزشی مختلف است. چهره یکی از ابزارهای بیومتریک در شناسایی ویژگی های افراد می باشد. هدف از تحقیق بررسی ارتباط برخی از فاکتور های بیومتریک چهره با شاخص های عملکردی کودکان 9- 11 سال غیر ورزشکار می باشد.
مواد و روش: تحقیق حاضر از نوع تحقیقات توصیفی و طرح تحقیق حاضر از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پسر مقطع دوم تا پنجم ابتدایی شمال شهرستان مرند بودند که تعداد 160 نفر شرایط ورود به تحقیق را پیدا کردند. ابعاد بیومتریک چهره با تصویربرداری در شرایط استاندارد و آنالیز آن به روش پیکسل بندی در دو نمای تمام رخ و نیم رخ انجام شد. شاخص های عملکردی شامل توان هوازی با آزمون 6 دقیقه پیاده روی سریع، قدرت پنچه با ابزار نیروسنج گریپ و تعادل ایستا با آزمون لک لک اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط آزمون همبستگی پارامتریک پیرسون انجام شد. کلیه محاسبات آماری با نرم افزار SPSS نسخه 21 در سطح معنی داری 5 درصد انجام شد. 
یافته‌ها: در متغیر نسبت طول چهره به عرض چهره رابطه همبسته معنی دار و مثبت با توان هوازی (004/0 , p=317/0r= ) و همبستگی منفی و معنی داری با قدرت گریپ (014/0 , p=270/0r=- ) و بین متغیر نسبت طول بینی به عرض بینی با توان هوازی (027/0 , p=244/0r= ) همیستگی معنی دار مثبت مشاهده شد. علاوه بر آن بین متغیر زاویه نوک بینی و تعادل ایستا (007/0 , p=298/0r= ) و متغیر زوایه منتولابیال با قدرت گریپ (049/0 , p= 215/0r=- ) همبستگی معنی داری وجود دارد.
نتایج: از نتایج این تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که شاخص‌های بیومتریک چهره که تابع وراثت می باشند بر عملکرد‌های قابل توسعه و تغییر پذیر مانند توان هوازی، قدرت و تعادل ایستا موثر واقع می شود.

حسین احدی، مهدی خالقی تازجی، حسن صادقی، رسول یاعلی،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده

مقدمه: تعادل یکی از مولفه‌های اصلی کنترل حرکتی است و نقش مهمی در حفظ پایداری بدن هنگام اجرای مهارت‌های پویا مانند فرود و تغییر جهت دارد. زمان رسیدن به پایداری شاخص مهمی برای سنجش سیستم عصبی‌عضلانی در ثبات پس از اختلالات مکانیکی محسوب می‌شود.
هدف مطالعه: هدف این پژوهش، بررسی اثر تمرینات تعادلی با و بدون عینک استروبوسکوپ بر زمان رسیدن به پایداری در افراد فعال بود.
روش‌کار: ۳9 مرد فعال ۱۸ تا ۳۰ سال به‌صورت تصادفی در سه گروه تمرینات تعادلی با عینک استروبوسکوپ، تمرینات تعادلی و کنترل قرار گرفتند. زمان رسیدن به پایداری در فرودهای تک‌پا به طول ۳۰، ۵۰ و ۷۰ سانتی‌متر با استفاده از صفحه نیرو اندازه‌گیری شد.مداخله شامل شش هفته تمرینات تعادلی بود که دو گروه یکی با عینک و دیگری بدون عینک تمرینات را انجام دادند. تحلیل داده‌ها با نرم افزار SPSS در سطح معنی‌داری 05/0 انجام گرفت.
نتایجنتایج آزمون کوواریانس نشان‌ داد که هر دو گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل بهبود معنی‌داری در زمان رسیدن به پایداری داشتند (05/0>P). کاهش زمان رسیدن به پایداری در گروه تمرینات با عینک استروبوسکوپ در فرودهای ۵۰ و ۷۰ سانتی‌متری بیشتر و همراه با اندازه‌اثر بالاتر بود. در فاصله ۳۰ سانتی‌متر هر دو گروه تمرینی بهبود مشابهی نشان دادند.
بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق تاثیر تمرینات اختلال دیداری در فرودهای با فاصله طولانی را نشان‌داد. بنظر می‌رسد  در پرش‌های طولی با مهارت حرکتی پیچیده‌تر، نقش دیداری مهم‌تر می‌باشد. استفاده از عینک استروبوسکوب و اختلال دیداری در تمرینات تعادلی جهت ارتقا عملکرد ورزشی و کاهش خطر آسیب‌دیدگی پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه: تمرینات تعادلی، عینک استروبوسکوپ، زمان رسیدن به پایداری
 
سعید واحدی، معرفت سیاه کوهیان، میلاد راحتی، نگار رستمی، الهه فلاح زاده، رقیه افرونده،
دوره 20، شماره 23 - ( 6-1401 )
چکیده


بیماری کووید 19 با طیف وسیعی از علایم بالینی و عوارض طولانی مدت همراه است. برای اکثر متخصصان فیزیولوژی ورزشی و پزشکی ورزشی این یک چالش جدید است که افراد بعد از بهبود از کووید 19 چگونه تحت تجویز و مراقبت‏های ورزشی قرار بگیرند و فعالیت‏های قبلی خود را ادامه دهند. هدف از این مطالعه، مروری بر فعالیت‏های بدنی مناسب برای بهبودیافتگان از عفونت کووید 19 بر اساس نوع مشکلاتی که طی بیماری بر آنها عارض شده، می‏باشد. برای انجام این مطالعه، روش بررسی مروری انتخاب و در سه مرحله انجام شده است. در مرحله نخست فعالیت بدنی در کووید، در مرحله دوم درگیری ارگان‏ها در کووید، و در مرحله سوم، تجویزات ورزشی در درگیری ارگان‏ها با جستجوی کلیدواژه‏های مناسب در  پایگاه‏های معتبر علمی مانند Pubmed، ACSM، SID.ir و Science Direct جستجو شده، مطالب مرتبط با هدف از مقالات استخراج و گردآوری شدند و تحت آنالیز محتوا قرار گرفتند. بررسی اعضا پس از بهبود از عفونت کووید 19 برای بازگشت به فعالیت بدنی بسیار ضروری است. تجویزات فعالیت بدنی در بهبودیافتگان از کرونا از بیماری به بیمار دیگر، و عضوی به عضو دیگر، متفاوت است. انجام ورزش در شرایط کووید ملاحظاتی را می‏طلبد. سیستم قلب، تنفس، خون، گوارش و عضلانی-اسکلتی تحت تأثیر عفونت کووید 19 قرار می‏گیرند. از سویی ورزش بستگی به شدت آن، اثرات متفاوتی بر سیستم ایمنی می‏گذارد و سیستم ایمنی در بیماری کووید 19 دستخوش تغییراتی می‏شود. نوع، شدت و مدت ورزش یا فعالیت بدنی بر حسب بیمار و نشانه‏ها یا عوارضی که از کووید برای وی باقی مانده است، متفاوت است و آمادگی ارگان‏های گوناگون برای انجام فعالیت بدنی بایستی ارزیابی گردد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb