3 نتیجه برای تمرینات ترکیبی
خانم نسرین سیدسیاهی، دکتر سیدصدرالدین شجاع الدین، دکتر رغد معمار،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده
کمردرد مسئله مهمی است و هدف از تحقیق مقایسه 8 هفته تمرین کششی و ترکیبی با پیلاتس بر درد، ناتوانی و فعالیت الکتریکی عضلات مرکزی منتخب در زنان دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی است. تحقیق حاضر از نوع کارآزمایی بالینی نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. 30 زن 20-35 ساله دارای کمردرد انتخاب و بصورت تصادفی در سه گروه 10 نفره قرار گرفتند. میزان درد با پرسشنامه ارزیابی دیداری درد، ناتوانی با پرسشنامه ناتوانی رولند و موریس و فعالیت الکتریکی عضلات منتخب با دستگاه الکترومایوگرافی ارزیابی گردیدند؛ گروه های تجربی تمرینات ویژه خود را به مدت 8 هفته انجام دادند، گروه کنترل طی این مدت به فعالیت روزمره قبلی خود پرداختند. هردو پروتکل بر کاهش درد، ناتوانی و افزایش فعالیت الکتریکی عضلانی موثر بود. گروه های مداخله در پس آزمون با گروه کنترل تفاوت معناداری دارد، این تفاوت بین دو گروه مداخله معنادار نبود. نتایج نشان دهنده اثر بیشتر تمرین ترکیبی نسبت به تمرین کششی به تنهایی بود. براساس نتایج، تمرینات کششی و ترکیبی در کاهش درد، ناتوانی و افزایش فعالیت الکتریکی عضلات مرکزی در افراد دارای کمردرد مزمن غیراختصاصی موثر است. پیشنهاد می شود برای بهبود کمردرد مزمن غیراختصاصی از این تمرینات استفاده شود.
خانم محبوبه کاویانی پور، دکتر علی حسنی، دکتر الهام وسدی،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: ضعف آمادگی جسمانی از جمله عوامل کاهش کیفیت زندگی، بیماری و آسیب دیدگی سالمندان به شمار میرود. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان اثربخشی هشت هفته تمرینات فال پروف و تمرینات ترکیبی بر ترکیب بدن، تعادل، انعطاف پذیری، قدرت و استقامت قلبی سالمندان زن شهر مشهد انجام شد.
روش شناسی: آزمودنیها شامل 45 زن سالمند بود، که به صورت تصادفی در سه گروه کنترل، تمرینات ترکیبی و تمرینات فال پروف تقسیم شدند. از همه گروهها پیش آزمون و پس آزمون به عمل آمد، که شامل سنجش برخی فاکتورهای آمادگی جسمانی بود. سپس گروههای تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه به مدت 60 دقیقه به انجام برنامه تمرینی پرداختند و در این مدت گروه کنترل فعالیتهای روزمره خود را دنبال کردند.
نتایج: در مطالعه حاضر نشان داده شد که یک دوره تمرینات ترکیبی و فال پروف باعث افزایش معنیدار در بهبود قدرت (001/0P= و 001/0P=)، ترکیب بدن (003/0P= و 001/0P=)، تعادل ایستا (04/0P= و 001/0P=)، تعادل پویا (001/0P= و 001/0P=)، انعطافپذیری (01/0P= و 001/0P=) و استقامت قلبی عروقی (001/0P= و 001/0P=) در سالمندان میشود و تاثیرگذاری تمرینات ترکیبی در قدرت عضلانی بیشتر از تمرینات فال پروف بود (04/0P=). همچنین در تعادل ایستا و انعطافپذیری تاثیرگذاری تمرینات فال پروف بیشتر از تمرینات ترکیبی بود (08/0P= و 004/0P=).
نتیجه گیری: بر اساس یافتههای این تحقیق بنظر میرسد، هر دو پروتکل تمرینی بکار رفته، میتواند جهت بهبود برخی از فاکتورهای آمادگی جسمانی سالمندان مورد استفاده قرار گیرد و این دو پروتکل تمرینی، برتری چشمگیری نسبت به همدیگر نداشتند.
خانم سمانه آقامحمدی، دکتر مهدیه ملانوری شمسی، دکتر حسین ادیبی،
دوره 0، شماره 0 - ( 8-1398 )
چکیده
مقدمه: دیابت یک بیماری متابولیک و پیشرونده است که باعث فعال شدن سیستم ایمنی و افزایش برخی از سایتوکاین های التهابی از جمله IL-17 می شود. یکی از عوارض مرتبط با دیابت، بر مغز و سیستم عصبی است که با اختلال عملکرد شناختی مشخص می شود. فعالیت های ورزشی در بهبود شرایط بیماران دیابتی موثر است. هدف از مطالعه، بررسی تاثیر یک دوره ورزش ترکیبی چند وجهی در منزل بر سطوح سرمی سایتوکاین اینترلوکین17و عملکرد شناختی در زنان مبتلا به دیابت نوع دو بود.
روشها: 70 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو به صورت تصادفی به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند.گروه تمرین در یک برنامه تمرینات ورزش ترکیبی چندوجهی به مدت 3 ماه در منزل شرکت کردند. قبل و بعد از مداخله شاخص های خونی، عملکرد شناختی و ترکیب بدن اندازه گیری شد. از نرم افزار آماری SPSS برای تحلیل نتایج استفاده شد، سطح معناداری 0.05>P در نظر گرفته شد.
یافتهها: مطالعه حاضر نشان داد، تمرینات ترکیبی باعث کاهش سایتوکاین التهابی IL-17 شد (P<0.05). بررسی عملکرد شناختی هر چند بهبود نسبی را نشان داده است اما نتایج معنادار نمی باشد (P>0.05). همزمان قند خون ناشتا در گروه تمرین کاهش یافته است (P<0.05) و برخی از شاخص های مرتبط با ترکیب بدن و به صورت ویژه درصد چربی بهبود یافت (P<0.05).
نتیجه گیری: تمرینات ورزشی ترکیبی در منزل با کاهش سایتوکاین التهابی IL-17 و بهبود نسبی عملکرد شناختی در بیماران دیابتی همراه بود. بهبود احتمالی در پاسخ های ایمنی به دنبال این تمرینات می تواند در کاهش IL-17 سرمی موثر باشد.
