جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای میزان بارگذاری

دکتر امیرعلی جعفرنژادگرو، خانم الهام سرخه، آقای گودرز غیاثوند،
دوره ۱۵، شماره ۱۴ - ( ۷-۱۳۹۶ )
چکیده

از نواربندی برای بهبود عملکرد عضلانی ورزشکاران استفاده می­شود. هدف این مطالعه ارزیابی اثر آنی نواربندی عضلات چرخش­دهندۀ خارجی و آبداکتور ران بر مؤلفه­های نیروی عکس­العمل زمین در سه بعد، زمان رسیدن به اوج آنها، ایمپالس، جابه­جایی مرکز فشار، میزان بارگذاری عمودی، و گشتاور آزاد طی فاز اتکای دویدن بود. به­این­منظور، ۲۴ مرد سالم (سن: ۲/۵±۲۴/۶؛ جرم: ۶/۲±۷۴/۸ کیلوگرم؛ ۷/۹±۱۷۷/۱سانتی­متر) داوطلب شرکت در این تحقیق شدند. اطلاعات نیروی عکس­العمل زمین به­وسیلۀ صفحه­نیرو کیستلر (میزان نمونه­برداری: ۱۰۰۰ هرتز) اندازه­گیری شد. برای تحلیل آماری از آزمون تی هم‌بسته استفاده شد. در مقایسه با حالت بدون نواربندی، نواربندی ران به‌طور معنی‌داری سبب کاهش اوج نیروی تماسی و اوج فعال در طی فاز اتکای دویدن شد (۰/۰۵≥p ؛ اندازه اثر پایین تا متوسط).  اعمال نواربندی به‌ترتیب سبب افزایش و کاهش میزان بارگذاری عمومی ( به میزان ۱۹درصد، p=۰/۰۴۷ ؛ اندازۀ اثر متوسط) و اوج مقادیر گشتاور آزاد (۰/۰۰۱p؛ اندازۀ اثر پایین) شد. مقادیر ایمپالس قدامی- خلفی و عمودی در طی حالت نواربندی بزرگ‌تر از وضعیت عدم استفاده از نواربندی بود (۰/۰۰۱≥p ؛ اندازۀ اثر پایین).  یافته­ها نشان داد نواربندی چرخشی و آبداکتوری ران می­تواند سبب بهبود ارزش­های گشتاور آزاد شود، اما در میزان بارگذاری عمودی طی فاز اتکای دویدن این­گونه نیست.

امیرعلی جعفرنژاد گرو، فرشاد قربانلو، سید مجید علوی‌مهر، مهدی مجلسی،
دوره ۱۷، شماره ۱۸ - ( ۱۰-۱۳۹۸ )
چکیده

ازآنجاکه زانوی پرانتزی یکی از عارضه‌­های اندام تحتانی است، اصلاح نکردن آن به ایجاد ناهنجاری‌های ثانویه در بزرگ­سالی می­‌انجامد. هدف این پژوهش، بررسی اثر برنامۀ تمرینی اصلاحی بر مؤلفه‌های نیروی واکنش زمین، میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد طی مرحلۀ استقرار راه‌­رفتن بود. به این منظور، ۱۷ کودک مبتلا به اختلال زانوی پرانتزی داوطلب مشارکت در این پژوهش شدند (سن: ۱/۶۸±۱۱/۷۱ سال؛ قد: ۰/۰۹±۱/۴۰ متر؛ جرم؛ ۱۱/۴۷±۳۵/۱۴ کیلوگرم، و شاخص تودۀ بدن: ۳/۶۱±۱۷/۴۹ کیلوگرم بر متر مربع). اطلاعات نیروی واکنش زمین به­‌وسیلۀ صفحۀ نیروی کیستلرطی پیش و پس­‌آزمون اندازه‌­گیری شد. تمرین‌­های اصلاحی طی شانزده هفته برای آزمودنی­‌ها اجرا شد. مقدار زمان رسیدن پای برتر به اوج در مؤلفۀ نیروی واکنش زمین در راستای داخلی-خارجی، در لحظۀ تماس پاشنه، حدود ۶۱/۹۰ درصد کاهش نشان داد (۰/۰۱۱=p). همچنین، مقادیر زمان رسیدن به اوج نیروی عمودی واکنش زمین در میانۀ مرحلۀ استقرار، تمایل به افزایش معناداری را در حدود ۱۱/۴۷ درصد طی پس‌­آزمون در مقایسه با پیش‌­آزمون نشان داد (۰/۰۶۳=p). مقادیر اوج مؤلفه‌های نیرویواکنش زمین، میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد بین پیش و پس‌­آزمون اختلاف معنی­‌داری نداشت. یافته‌ها نشان داد که تمرین‌های اصلاحی به کار رفته در پژوهش حاضر بیشترین اثر را بر مؤلفه‌های زمان رسیدن به اوج نیروهای واکنشزمین داشته است، اما اثر معنی­‌داری بر مؤلفه­های میزان بارگذاری، ضربه و گشتاور آزاد نشان نداده است. تمرین­‌های اصلاحی پژوهش حاضر بیشترین اثر را بر مؤلفه‌های زمان رسیدن به اوج نیروهای واکنشزمین و بهبود آنها داشته است. از سوی دیگر، این تمرین­‌ها بر مقادیر بارگذاری عمودی و ضربه و گشتاور آزاد اثر معناداری نداشته­‌اند. 


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb