جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای میزان درک فشار کار

حمید اراضی، احسان اصغری، یاسر گاراژیان،
دوره ۱۰، شماره ۳ - ( ۳-۱۳۹۱ )
چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثرات استفاده از حرکت مقاومتی بالاتنه (پرس سینه) و پایین­تنه (پشت ران) در تناوب­های استراحتی بر میزان درک فشار کار (RPE)، مقدار لاکتات و کمیت اجرای حرکت جلو ران با بار ۷۵ درصد یک تکرار بیشینه بود. ۱۵ مرد اندام­پرور با میانگین ۹/۱± ۹/۲۰ سال، قد ۵/۴± ۶/۱۷۵ سانتی‌متر، و وزن ۲/۵±۸/۷۴ کیلوگرم، داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند و سه جلسه تمرین را به فاصله ۴۸ ساعت از یکدیگر انجام دادند. آزمودنی­ها در هر جلسه یکی از مدل­های فعالیتی L۱ (حرکت جلو ران با استراحت غیرفعال)،  L۲(حرکت جلو ران با حرکت پرس سینه و استراحت غیرفعال) و L۳  (حرکت جلو ران با حرکت پشت ران و استراحت غیرفعال) را تا سرحد خستگی و با فاصله استراحتی ۳ دقیقه انجام دادند و تعداد تکرارها در نوبت­های مذکور ثبت گردید. میزان درک فشار کار و لاکتات خون، پیش و پس از فعالیت­های مختلف، ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری­های مکرر و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. نتایج نشان داد تعداد تکرارها در نوبت­های متوالی هر سه مدل فعالیتی کاهش یافته و بین توانایی حفظ تکرار در نوبت­های متوالی به­ویژه در مدل فعالیتی L۲ تفاوت مثبت معنی‌داری وجود دارد (۰۵/۰P<). همچنین، تفاوت معنی‌داری بین مدل­های فعالیتی L۲ و L۳ و L۱ و L۳ در توانایی حفظ تکرار وجود داشت (۰۵/۰P<). در میزان درک فشار آزمودنی­ها بین همه مدل­های فعالیتی تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (۰۵/۰P<). همچنین، این نتایج نشان داد از بین مقدار لاکتات تولیدشده در مدل­های فعالیتی L۲ و L۳ و L۱ و L۳ تفاوت مثبت معنی‌داری در مورد روش L۲ وجود دارد (۰۵/۰P<). بنابراین، باتوجه به نتایج به­دست­آمده به نظر می­رسد استفاده از مدل­های تمرینی به شکل ترکیب تمرینات اندام تحتانی و فوقانی علاوه براینکه زمان کل تمرین را کاهش می­دهند، کمیت تکرارها را با میزان درک فشار کار و مقدار لاکتات کمتر نسبت به سایر مدل­های تمرینی در حد بالاتری نگه می­دارند.


جاوید شاه حسینی، آرزو اسکندری، محمد فشی،
دوره ۲۱، شماره ۲۶ - ( ۱۰-۱۴۰۲ )
چکیده

   
    هدف مطالعه حاضر برآورد یک تکرار بیشینه بر پایه میزان درک فشار کار در زنان فعال و ارائه معادل پیش بین ویژه آن بود. تعداد ۳۰ زن سالم با (۲۰ تا ۳۵ سال)، شاخص توده بدن ۳۴/۳± ۳۲/۲۶ کیلوگرم/مجذور متر۲ به صورت داوطلبانه در مطالعه حاضر شرکت کردند. به منظور ارائه معادله مقدار نصف وزن آزمودنی برای انجام حرکت پرس سینه با هالتر انتخاب شد. از آزمودنی­ها خواسته شد تا یک‌بار این وزنه را با چشمان بسته تکرار و بعدازآن عددی را برای تعیین شدت این تکرار بین ۶ تا ۲۰ انتخاب کنند. پس از تعیین معادله، به منظور بررسی اعتبار معادله طراحی‌شده یک تکرار بیشینه آزمودنی­ها به وسیله معادله برزیسکی نیز محاسبه و از روش همبستگی پیرسون میزان همبستگی مورد بررسی قرار گرفت. همبستگی بالایی بین معادله مطالعه حاضر و معادله برزیسکی (۸۹/۰=r)، همچنین پس از بررسی اعتبار متقاطع (۹۱/۰=r) به دست آمد. تفاوت معناداری بین نتایج معادله حاضر با نتایج معادله برزیسکی مشاهده نشد. به نظر می­رسد معادله مطالعه حاضر" ۱RM={(۲۰-RPE /۴۰) +۱ }× وزن نصف " بر اساس درک فشار کار می­تواند برآورد قابل اعتمادی را برای یک تکرار بیشینه پرس سینه در زنان سالم ارائه دهد.    
 
   


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وبگاه متعلق به پژوهش در طب ورزشی و فناوری است.

طراحی و برنامه‌نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Research in Sport Medicine and Technology

Designed & Developed by : Yektaweb