Research in Sport Medicine and Technology

fa تاثیر روش بازآموزی راه رفتن بر درد و نیروی عکس العمل زمین در دوندگان دارای سندرم درد کشککی_رانی The Effect of Gait Retraining Method with Verbal Feedback on Pain and Ground Reaction Force in Runners with Patellofemoral Pain syndrome آسیب شناسی و حرکات اصلاحی آسیب شناسی و حرکات اصلاحی پژوهشي Research اصلاح الگوی حرکت بوسیله بازآموزی راه رفتن روشی مناسب در پیشگیری و درمان درد کشککی رانی میباشد که جهت ثبات مفصل زانو ارائه میشود. هدف از انجام این پژوهش، تاثیر رویکرد بازآموزی راه رفتن بوسیله بازخورد کلامی بر درد و اوج نیروی عکسالعمل زمین در دوندگان دارای درد کشککی رانی بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون بود. نمونه آماری این پژوهش را 20 دونده دارای سندرم درد کشککی رانی که توسط پزشک فیزیوتراپ با استفاده از تست کلارک شناسایی شده بودند تشکیل دادند و بصورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایشی قرار گرفتند. گروه آزمایش هشت هفته و در هفته سه جلسه دویدن را به همراه پروتکل بازآموزی راه رفتن بوسیله بازخورد کلامی از سوی محقق اجرا کردند درحالیکه گروه کنترل بدون دریافت هیچگونه مداخلهای به تمرین خود ادامه دادند. متغیرهای مورد مطالعه در این پژوهش عامل درد و اوج نیروی عمودی عکسالعمل زمین بود که به ترتیب با استفاده از مقیاس آنالوگ بصری و نیروسنج برتک با فرکانس نمونه برداری 1000 هرتز در هر دو مرحله پیش و پس آزمون ثبت شد. نتایج آزمون ترکیبی تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد که، اثر تعاملی زمان بر گروه معنیدار بوده و پروتکل بازآموزی راه رفتن بوسیله بازخورد کلامی منجر به کاهش درد (000/0=P) و اوج نیروی عمودی عکسالعمل زمین در گروه آزمایشی شد (003/0=P). وجود تفاوت در متغیرهای درد و اوج نیروی عکس‌العمل زمین حین دویدن، مؤید نیاز به استفاده از استراتژی‌های متفاوت در تمرین ورزشکاران می‌باشد. لذا، پیشنهاد میشود مربیان برای اصلاح الگوی حرکت حین دویدن، در تمرینات بازتوانی و تخصصی، نگاه ویژهای بر رویکرد بازآموزی راه رفتن به وسیله بازخورد کلامی داشته باشند.   The study aimed to investigate the impact of gait retraining using verbal feedback on pain and peak vertical ground reaction force in runners with patellofemoral pain syndrome, a common treatment and prevention method for the condition that involves modifying movement patterns to ensure knee joint stability. The current research was applied, and a semi-experimental study method with a pre-test-post-test design was used. The statistical sample of this research was made up of 20 runners with patellofemoral pain syndrome who were identified by a physiotherapist using the Clark test and were randomly divided into two control and experimental groups. The experimental group performed eight weeks of running and three sessions per week along with the walking retraining protocol with verbal feedback from the researcher, while the control group did not receive any intervention to their exercise. The variables studied in this research were the pain factor and the peak vertical ground reaction force, which were recorded respectively using a visual analog scale and a Bartek dynamometer with a sampling frequency of 1000 Hz in both pre- and post-test stages. The results of the the mixed analysis of variance test with repeated measurements showed that the interactive effect of time on the group was significant and, the gait retraining protocol by verbal feedback reduced pain (P=0.000) and the peak vertical ground reaction force in the experimental group (P=0.003). The existence of differences in pain variables and peak ground reaction force during running confirms the need to use different strategies in the training of athletes. It is suggested that trainers have a special look at the gait retraining approach by verbal feedback to correct the movement pattern while running, in rehabilitation, and specialized exercises.   درد کشککی رانی, بازآموزی راه رفتن, درد, نیروی عکس‌العمل زمین, دویدن patellofemoral pain, gait retraining, pain, ground reaction force, running 0 0 http://jsmt.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2478-1&slc_lang=fa&sid=1 Elahe Omidvar الهه امیدوار eli2.omidvar1376@gmail.com 10031947532846005529 10031947532846005529 Yes Master of Science, Department of Biomechanics and Sports Injuries, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran کارشناس ارشد، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Malihe Hadadnezhad ملیحه حدادنژاد M.hadadnezhad@yahoo.com 10031947532846005530 10031947532846005530 No Associate Professor, Department of Biomechanics and Sport Injuries, Faculty of Sport Sciences, Kharazmi University دانشیار، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Mehdi Khaleghi tazeji مهدی خالقی تازجی mehdikhaleghi60@yahoo.com 10031947532846005531 10031947532846005531 No Associate Professor, Department of Biomechanics and Sport Injuries, Faculty of Sport Sciences, Kharazmi University دانشیار، گروه بیومکانیک و آسیب شناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران