fa تاثیر هایپوکسی ناشی از محدودیت جریان خون بر پاسخ آنژیوژنیک به فعالیت تناوبی شدید فیزیولوژی ورزشی sport physiology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:IRANsans;"><span style="line-height:2;"><strong>مقدمه:</strong> مشخص شده است که محدودیت جریان خون می&not;تواند ایجاد هایپوکسی موضعی کند. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هایپوکسی ناشی از محدودیت جریان خون بر پاسخ آنژیوژنیک به فعالیت تناوبی شدید بود.<br> <strong>روش شناسی:</strong> بدین منظور تعداد 30 نفر از جوانان فعال (سن=3.4&plusmn;25.6) به صورت تصادفی در 3 گروه 10 نفره کنترل ، فعالیت تناوبی شدید (HIIE) و فعالیت تناوبی شدید به همراه محدودیت جریان خون (HIIE+BFR) تقسیم شدند. فعالیت تناوبی شدید شامل 5 ست 5 تکراری از 30 شانیه دویدن شدید با 30 ثانیه استراحت بود. محدودیت جریان خون نیز به مقدار 60% فشار بهینه هر فرد در پاها اعمال شد. سطوح سرمی VEGF، HIF-1a، MMP-9 و MMP-2 بعنوان شاخص&not;های آنژیوژیک مورد ارزیابی قرار گرفت. برای ارزیابی آماری نیز از روش آماری آنکووا با آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. همچنین، سطح معنی&not;داری 0.05=a درنظر گرفته شد.&nbsp;<br> <strong>نتایج:</strong> داده ها نشان داد که در مثایسه با گروه کنترل و گروه تمرین تناوبی شدید، تمرین با محدودیت جریان خون باعث افزایش بیشتر مقادیر سرمی VEGF و HIF-1a شد (به ترتیب، 0.002=P؛ 0.019=P). با این حال، تفاوت معنی&not;داری بین گروه&not;ها برای MMP-9 و MMP-2 مشاهده نشد (به ترتیب، 0.318=P؛ 0.101=P).<br> <strong>نتیجه گیری:</strong> این مطالعه نشان داد که ترکیب HIIE و BFR می‌تواند پاسخ آنژیوژنیک را از طریق افزایش VEGF و HIF-1&alpha; تقویت کند، اما تأثیر معناداری بر MMP-2 و MMP-9 ندارد. این یافته‌ها از این ایده حمایت می‌کنند که هایپوکسی موضعی ناشی از BFR می‌تواند به‌عنوان یک محرک مکمل برای بهبود سازگاری‌های عروقی مورد استفاده قرار گیرد.<br> &nbsp;</span></span></span></div> Introduction: Blood flow restriction (BFR) has been shown to induce local hypoxia. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of BFR-induced hypoxia on the angiogenic response to high-intensity interval exercise (HIIE). Methods: Thirty active young men (age =25.6&plusmn;3.4) were randomly assigned to three groups (n=10 each): control, high-intensity interval exercise (HIIE), and high-intensity interval exercise with blood flow restriction (HIIE+BFR). The HIIE protocol consisted of 5 sets of 5&times;30-second high-intensity running intervals with 30-second rest periods. BFR was applied at 60% of each individual&#39;s optimal occlusion pressure in the lower limbs. Serum levels of VEGF, HIF-1&alpha;, MMP-9, and MMP-2 were measured as angiogenic markers. Statistical analysis was performed using ANCOVA with LSD post-hoc test, with the significance level set at &alpha;=0.05. Results: The data revealed that compared to both the control and HIIE groups, the HIIE+BFR group showed significantly greater increases in serum VEGF and HIF-1&alpha; levels (P=0.002 and P=0.019, respectively). However, no significant differences were observed among groups for MMP-9 and MMP-2 levels (P=0.318 and P=0.101, respectively). Conclusion: This study demonstrated that combining HIIE with BFR can enhance the angiogenic response through increased VEGF and HIF-1&alpha; levels, but does not significantly affect MMP-2 and MMP-9. These findings support the notion that BFR-induced local hypoxia may serve as a complementary stimulus for improving vascular adaptations. فعالیت تناوبی شدید (HIIE), محدودیت جریان خون (BFR), هایپوکسی, آنژیوژنز High Intensity Interval Exercise (HIIE), Blood Flow Restriction (BFR), Hypoxia, Angiogenesis 0 0 http://jsmt.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2364-2&slc_lang=fa&sid=1 Rasoul Eslami رسول اسلامی eslami.rasul@gmail.com 10031947532846006054 10031947532846006054 Yes Allameh Tabataba’i University دانشگاه علامه طباطبائی