fa اثر یک یا دو جلسه فعالیت بدنی با شدت و مدت برابر در روز، بر ادیپونکتین و مقاومت به انسولین در مردان میانسال غیرفعال پژوهشي Research <p>بررسی ها حاکی از بهبود مقاومت به انسولین پس از فعالیت بدنی منظم است. با وجود این رابطه، اثر تعداد<br> جلسات تمرین در روز مشخص نیست. هدف این تحقیق بررسی اثر یک یا دو جلسه فعالیت بدنی با شدت<br> و مدت برابر در روز بر مقاومت به انسولین است. 30 مرد می ا نسال غیرفعال داوطلب (با میانگین<br> 26/5&plusmn;3/6 کیلوگرم بر مترمربع و BMI ، 80 کیلوگرم /4&plusmn;13/ 174 سانتیمتر، وزن 6 /1&plusmn;5/ 43 ، قد 3 /6&plusmn;6/ سن 5<br> 35/46&plusmn;6 میلی لیتر در کیلوگرم) به صورت تصادفی به گروه کنترل ( 10 نفر)، گروه یکجلسه ( 10 =VO2max<br> نفر) و دوجلسه تمرین در روز ( 10 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرین عبارت بود از 16 هفته، هفته ای پنجروز<br> 2) در روز. شدت تمرین در هفته &times; دویدن روی نوار گردان، به صورت یک (دقیقه 30 ) یا دوجلسه (دقیقه 15<br> بود و در هفته شانزدهم به 70 تا 80 درصد رسید. گلوکز، انسولین و HRmax اول 40 تا 50 درصد<br> درحالت پایه و BMI ادیپونکتین خون (ناشتا)، مقاومت به انسولین، آمادگی قلبی- تنفسی، چاقی شکم و<br> پسآزمون اندازه گیری و از آزمون تی جفتی و تحلیل واریانس برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. پس<br> 0/ چاقی شکم ( 05 ،(P< 0/ از 16 هفته تمرین، درمقایسه با گروه کنترل، کاهش معن یدار گلوکز خون ( 05<br> در دو گروه تجربی مشاهده (P< 0/ و افزایش معنی دار آمادگی قلبی تنفسی ( 05 ،(P< 0/05) BMI ،(P<<br> بود و ادیپونکتین فقط در گروه یکجلسه (P> 0/ شد؛ درحالیکه مقاومت به انسولین فاقد تغییر معن یدار ( 05<br> براساس یافت ههای تحقیق به نظر م یرسد تقسیم جلسه فعالیت بدنی به .(P< 0/ تمرین افزایش یافته بود ( 05<br> دوبخش کوتا هتر می تواند نی مرخ گلوکز، آمادگی قلبی- تنفسی و شاخص های چاقی را مانند یکجلسه فعالیت<br> بدنی پیوسته بهبود بخشد. اما ازمنظر افزایش ادیپونکتین و کاهش چاقی شکم، پیوستگی جلس ه فعالیت از اثر<br> بیشتری برخوردار است.</p> <p>improves insulin resistance. However, the effect of training sessions a day is not<br> clear in this regard. The aim of this study was to investigate the effect of one or<br> two sessions a day of exercise training, with equal intensity and duration, on<br> insulin resistance in sedentary middle-aged men. Materials & Methods: 30<br> sedentary middle-aged male volunteers (age=43.6&plusmn;6.5 yr, weight=80.4&plusmn;13.6kg,<br> height=174.1&plusmn;5.5cm,BMI=26.5&plusmn;3.6kg/m2،VO2max=35.46&plusmn;6ml/kg) randomized to<br> the control (n=10), one session a day (n=10)and two sessions a day training<br> group( n=10). Exercise program consisted of 16 weeks, five days a week, tread<br> mill running which was implemented as one (30 minutes) or two sessions (2&times;15<br> minutes) a day. Training intensity was 40-50% of HRmax at first week and<br> reached to 70-80% at 16th week of the training. Measurements of fasting blood<br> samples (insulin, glucose and adiponectin), insulin resistance, cardiorespiratory<br> fitness, abdominal obesity and BMI were obtained at baseline and post<br> exercise. Paired t test and analysis of Variance were used to analyze the data.<br> Results: After 16 weeks of training, compared with the control group, a<br> significant reduction in blood glucose, abdominal obesity and BMI, and a<br> significant increase in cardiorespiratory fitness were observed in the both<br> experimental groups; whereas insulin resistance remained unchanged, and<br> adiponectin was significantly increased only in the one session a day training<br> group. Conclusion: based on the findings it seems that, dividing the physical<br> activity session in two shorter parts can improve glucose profile, cardiorespiratory<br> fitness and obesity indicators the same as a continuous exercise session. But in<br> terms of increased adiponectin and decreased abdominal obesity, continuous<br> exercise session is more effective.</p> مقاومت به انسولین, ادیپونکتین, نی مرخ گلوکز, تعداد جلسه فعالیت ورزشی Insulin resistance, Adiponectin, Glucose profile, Sessions of exercise training 85 97 http://jsmt.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-25&slc_lang=fa&sid=1 احمد آزاد 1003194753284600138 1003194753284600138 Yes علی گرزی 1003194753284600139 1003194753284600139 No