fa اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده و کوتاه مدت بر روی استرس دانش آموزان دختر پایه هفتم متوسطه اول منطقه سه شهر تهران دارای اضطراب اجتماعی عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت بر استرس دانش‌آموزان دختر پایه هفتم متوسطه اول منطقه سه شهر تهران دارای اضطراب اجتماعی بود. روش پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات نیمه‌تجربی با پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دختر پایه هفتم مبتلا به اضطراب اجتماعی در مدارس منطقه سه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴ بود. نمونه آماری شامل ۲۰ نفر (۱۰ نفر گروه آزمایش و ۱۰ نفر گروه گواه) از این دانش‌آموزان بود که بر اساس نمره برش (۵۰) در پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانر و همکاران (۲۰۰۰) و نیز با هماهنگی مشاوران مدرسه انتخاب و سپس به شیوه تصادفی در دو گروه جایگزین شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانر و همکاران (۲۰۰۰)، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵) و پروتکل مداخله روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت مبتنی بر رویکرد دوانلو (۱۹۹۰) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">SPSS</span></span><span lang="FA" style="font-size:13.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نسخه ۲۶ در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف‌معیار) و استنباطی (تحلیل کوواریانس) تجزیه‌وتحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که روان‌درمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت بر کاهش استرس دانش‌آموزان دختر دارای اضطراب اجتماعی تأثیر معناداری دارد و نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از آن بود که میانگین نمرات استرس گروه آزمایش در مرحله پس‌آزمون به طور معناداری پایین‌تر از گروه گواه بود.</span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:13.0pt"><span style="line-height:115%"><span calibri="" style="font-family:">The aim of this study was to investigate the effectiveness of Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy (ISTDP) on stress among female seventh-grade students with social anxiety in District 3 of Tehran. The present study was applied in terms of purpose and employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest and a control group. The statistical population comprised all female seventh-grade students with social anxiety in schools of District 3 of Tehran during the academic year 2025. The sample consisted of 20 students (10 in the experimental group and 10 in the control group) selected based on the cut-off score (50) of the Connor et al. (2000) Social Anxiety Scale and in coordination with school counselors, and were then randomly assigned to the two groups. Data collection instruments included the Connor et al. (2000) Social Anxiety Scale, the Lovibond and Lovibond (1995) Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS-21), and the ISTDP intervention protocol based on Davanloo&#39;s (1990) approach. Data were analyzed using SPSS software version 26 at both descriptive (mean, standard deviation) and inferential (analysis of covariance) levels. The results of analysis of covariance indicated that Intensive Short-Term Dynamic Psychotherapy had a significant effect on reducing stress in female students with social anxiety, and the results of the Bonferroni post hoc test showed that the mean stress scores of the experimental group in the posttest phase were significantly lower than those of the control group.</span></span></span></div> روان درمانی پویشی فشرده و کوتاه مدت , استرس, اضطراب اجتماعی Intensive and short-term dynamic psychotherapy , Stress , Social anxiety , Students 0 0 http://rph.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5756-2&slc_lang=fa&sid=1 masoomeh hoseinian معصومه حسینیان Hoseinian_1342@yahoo.com 100319475328460015194 100319475328460015194 Yes fatemeh mohammadifar فاطمه محمدی فر 100319475328460015195 100319475328460015195 No