3 نتیجه برای سلیمان حشمت
شهلا گودرزی، مونا سلیمان حشمت، ملیکا بلوری، حامد رشیدی اصل، مژگان اسماعیل پور،
دوره 19، شماره 1 - ( دوره نوزدهم ، شماره اول ، بهار 1404 )
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی (MBCT) بر استرس ادراکشده و تمرکز دانشآموزان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه (ADHD) بود. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه مراجعهکننده به کلینیک آتیه درخشان ذهن تهران در فاصله فروردین تا خرداد ۱۴۰۴ بود. از میان افراد واجد شرایط، ۳۰ دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقهای تحت مداخله شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی قرار گرفت و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. دادهها با استفاده از مقیاس درجهبندی کانرز والدین، پرسشنامه استرس ادراکشده کوهن و آزمون توجه و تمرکز گردآوری شد. نتایج نشان داد میانگین استرس ادراکشده در گروه آزمایش از مرحله پیشآزمون به پسآزمون و پیگیری بهطور معناداری کاهش یافت و میانگین تمرکز در این گروه بهطور معناداری افزایش پیدا کرد، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. همچنین، اثرات درمان در مرحله پیگیری نیز تا حد زیادی پایدار باقی ماند. این یافتهها نشان میدهد که شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر برای کاهش استرس ادراکشده و بهبود تمرکز در دانشآموزان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه مورد استفاده قرار گیرد.
مهرداد صالحی، پریناز قبولی اصیل، مینا کریمی، مونا سلیمان حشمت، ارسلان برکت،
دوره 19، شماره 4 - ( دوره نوزدهم، شماره چهارم ، زمستان 1404 )
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر علائم افسردگی و انگیزه تحصیلی در نوجوانان بود. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال ۱۴۰4 بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله روانشناختی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علائم افسردگی و مقیاس انگیزه تحصیلی بود و دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرمافزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب کاهش معنادار علائم افسردگی و افزایش انگیزه تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند. در نتیجه میتوان گفت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بهعنوان یک مداخله مؤثر روانشناختی میتواند در کاهش علائم افسردگی و ارتقای انگیزه تحصیلی در نوجوانان نقش داشته باشد.
مهدیس درخشان طالع، مینا کریمی، طیبه دریکوند، مونا سلیمان حشمت، ارسلان برکت،
دوره 20، شماره 2 - ( دوره بیست، شماره دوم ، تابستان 1405 )
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر رفتارهای پرخاشگرانه و روابط بینفردی در بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه بود. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه مراجعهکننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۰ نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت مداخله رفتاردرمانی دیالکتیکی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله روانشناختی دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رفتارهای پرخاشگرانه و مقیاس روابط بینفردی بود و دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرمافزار SPSS تحلیل شد. نتایج نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی موجب کاهش معنادار رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود روابط بینفردی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد و این اثرات در مرحله پیگیری نیز پایدار باقی ماند. در نتیجه میتوان گفت رفتاردرمانی دیالکتیکی بهعنوان یک مداخله مؤثر روانشناختی میتواند در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و بهبود روابط بینفردی بزرگسالان مبتلا به اختلال بیشفعالی/کمبود توجه نقش داشته باشد.
