پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی بر بهبود رضایت شغلی و تقویت تعهد سازمانی در کارکنان مرکز اوتیسم دارای طرحوارههای ناسازگار اولیه انجام شد. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان مرکز اوتیسم در بازه زمانی مهر تا آبان در سال 1404 بود. از این میان، ۳۰ نفر از کارکنانی که در غربالگری اولیه نمرات بالایی در پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار یانگ (YSQ-SF) کسب کردند، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه مداخله طرحوارهدرمانی قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضایت شغلی اسپکتور (JSS) و پرسشنامه تعهد سازمانی آلن و مایر (OCQ) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر انجام شد. نتایج نشان داد که طرحوارهدرمانی تفاوت معناداری در متغیرهای وابسته ایجاد کرده است. این مداخله با تعدیل طرحوارههای ناسازگار، منجر به افزایش سطح رضایت شغلی و تقویت ابعاد تعهد سازمانی در کارکنان مرکز اوتیسم در مقایسه با گروه کنترل شد. با توجه به فشارهای شغلی بالا در مراکز توانبخشی اوتیسم، طرحوارهدرمانی با بازسازی نظامهای شناختی و هیجانی کارکنان، میتواند بهعنوان یک مداخله موثر جهت پیشگیری از فرسودگی، ارتقای رضایت شغلی و افزایش وفاداری سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.
