fa اثربخشی آموزش خودشفقت‌ورزی بر سطوح خودانتقادی و احساس انسجام روانی در زنان دارای نشانگان افسردگی عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش خودشفقت‌ورزی بر سطوح خودانتقادی و احساس انسجام روانی زنان دارای نشانگان افسردگی انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را تمامی زنان دارای نشانگان افسردگی مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر قم تشکیل دادند که از میان آن‌ها، </span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">۳۰</span></span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نفر به صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">۱۵</span></span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نفر) و کنترل (</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">۱۵</span></span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> نفر) جای‌دهی شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش‌نامه افسردگی بک به عنوان ابزار غربالگری، پرسش‌نامه سطوح خودانتقادی تامپسون و زاروف و پرسش‌نامه احساس انسجام روانی فلنسبرگ-مادسن بود. گروه آزمایش تحت آموزش گروهی خودشفقت‌ورزی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از آزمون‌های تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون، تفاوت میان گروه آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون برای متغیر سطوح خودانتقادی و احساس انسجام روانی از نظر آماری کاملاً معنادار است. مداخله آموزشی توانسته است </span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">۲۹.۱</span></span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> درصد از تغییرات خودانتقادی و </span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:">۵۹.۰</span></span></span><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:107%"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> درصد از تغییرات احساس انسجام روانی را تبیین کند. همچنین نتایج نشان داد که این آموزش بر کاهش مؤلفه‌های خودانتقادی درونی‌شده و مقایسه‌ای و ارتقای مؤلفه‌های احساس انسجام روانی شامل فهم‌پذیری، توانایی مدیریت و معناداری تأثیر معناداری دارد. در مجموع، آموزش خودشفقت‌ورزی با تضعیف مکانیزم‌های خودانتقادی و تقویت ساختار احساس انسجام روانی، رویکردی اثربخش جهت بهبود شاخص‌های سلامت روان زنان مبتلا به افسردگی محسوب می‌شود و به کارگیری آن در مراکز مشاوره توصیه می‌گردد.</span></span></span></div> <div> <table align="left" hspace="0" vspace="0"> <tbody> <tr> <td style="padding: 0in 12px; text-align: justify;" valign="top"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The present study aimed to determine the effectiveness of self-compassion training on levels of self-criticism and sense of coherence in women with depressive symptoms. The research method was quasi-experimental with a pretest-posttest design and a control group. The statistical population consisted of all women with depressive symptoms referring to counseling centers in Qom. Among them, 30 participants were selected through purposeful sampling and randomly assigned to either the experimental group (15 participants) or the control group (15 participants). The research instruments included the Beck Depression Inventory-II for screening, the Levels of Self-Criticism Scale by Thompson and Zuroff, and the Sense of Coherence Questionnaire by Flensborg-Madsen. The experimental group received group self-compassion training, while the control group received no intervention. Data were analyzed using multivariate and univariate analysis of covariance (MANCOVA and ANCOVA). The findings indicated that after controlling for the pretest effect, the difference between the experimental and control groups in the posttest phase was statistically significant for both levels of self-criticism and sense of coherence. The educational intervention accounted for 29.1% of the variance in self-criticism and 59.0% of the variance in sense of coherence. Furthermore, the results showed that this training significantly reduced internalized and comparative self-criticism while enhancing the components of sense of coherence, including comprehensibility, manageability, and meaningfulness. In conclusion, by weakening self-criticism mechanisms and strengthening the structure of the sense of coherence, self-compassion training serves as an effective approach for improving the mental health indices of depressed women, and its application in counseling centers is recommended.</span></span></span></span></span></td> </tr> </tbody> </table> </div> آموزش خودشفقت‌ورزی, سطوح خودانتقادی, احساس انسجام روانی, نشانگان افسردگی Self-Compassion Training, Levels of Self-Criticism, Sense of Coherence, Depressive Symptoms 0 0 http://rph.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5756-1&slc_lang=fa&sid=1 masoomeh hoseinian معصومه حسینیان Hoseinian_1342@yahoo.com 100319475328460015463 100319475328460015463 Yes roya tavokoli رؤیا توکلی Royatavakkoli749@gmail.com 100319475328460015464 100319475328460015464 No